Martial Solal

مارسیال سولال (زاده ۲۳ اوت ۱۹۲۷) پیانیست جاز و آهنگساز فرانسوی است.

سولال در الجزیره، الجزایرِ فرانسوی، از والدینی یهودی از تبار الجزایری متولد شد. مادرش که یک خواننده اپرا بود، او را متقاعد کرد تا کلارینت، ساکسفون و پیانو بخواند. او در سال ۱۹۴۲ به دلیل تبار یهودی والدینش از مدرسه اخراج شد. در آن زمان، الجزایر مستعمره فرانسه بود و رژیم ویشی در فرانسه از سیاست‌های نازی‌ها پیروی می‌کرد. سولال پس از تحصیل در موسیقی کلاسیک در مدرسه، به خودآموزی پرداخت. او موسیقی‌هایی را که در رادیو می‌شنید تقلید می‌کرد. او در ۱۵ سالگی برای مخاطبان ارتش ایالات متحده اجرا کرد.

پس از مستقر شدن در پاریس در سال ۱۹۵۰، او همکاری با جانگو راینهارت و مهاجران آمریکایی مانند سیدنی بشه و دان بایاس را آغاز کرد. او در اواخر دهه ۱۹۵۰ یک کوارتت (و گاهی نیز یک بیگ‌بند) تشکیل داد، هرچند که از سال ۱۹۵۳ به عنوان رهبر گروه‌ها، ضبط آثار خود را آغاز کرده بود. سپس سولال آهنگسازی موسیقی فیلم را شروع کرد و در نهایت بیش از ۲۰ موسیقی متن خلق کرد. او موسیقی اولین فیلم بلند ژان-لوک گدار، یعنی نفس‌برنده (۱۹۶۰) را آهنگسازی کرد.

در سال ۱۹۶۳، او در جشنواره جاز نیوپورت در رود آیلند حضور یافت؛ آلبوم نیوپورت ۶۳ که ادعا می‌شود ضبط این اجراست، در واقع بازسازی استودیویی همراه با صدای تشویقِ دوبله شده است، همان‌طور که در یادداشت‌های پوسته‌ی برخی از نسخه‌های بازانتشار بعدی مستند شده است. در آن زمان، تریوی او شامل گای پدرسن نوازنده باس و دانیل اومر نوازنده درام بود. از سال ۱۹۶۸، او در اروپا و ایالات متحده با لی کونیتز اجرا و همکاری داشت.

مجله گروپن ریویو در شماره ژانویه ۲۰۱۱ خود، مصاحبه‌ای ۱۲ صفحه‌ای منتشر کرد که در آن سولال درباره کار خود به عنوان یک «پژوهشگر همیشگی در جاز» صحبت می‌کند.