لی میشل

لی میشل سرفاتی (زاده ۲۹ اوت ۱۹۸۶)، بازیگر، خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی است. او که به‌واسطه صدای سوپرانو قدرتمند، اجراهای پراحساس و سوابق گسترده‌اش در برادوی شناخته می‌شود، حرفه‌ای را بنا نهاده است که تئاتر، تلویزیون، سینما و موسیقی را در بر می‌گیرد. میشل جوایز متعددی از جمله جایزه انجمن بازیگران سینما را دریافت کرده و نامزد دریافت جایزه امی پرایم‌تایم، دو جایزه گلدن گلوب و چندین جایزه گرمی شده است. در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۲۳، او به‌عنوان یکی از ۱۰۰ شخصیت تأثیرگذار جهان از سوی مجله تایم انتخاب شد.

میشل که در شهر نیویورک متولد و بزرگ شده است، دارای اصالت ایتالیایی و یهودی سفاردی است. او فعالیت حرفه‌ای خود را از کودکی به‌عنوان یک بازیگر کودک در برادوی آغاز کرد و در تولیدات نمایش‌های 《بینوایان》، 《رگ‌تایم》، 《فیدلر روی پشت‌بام》 و بعدها در نقش وندلا برگمن در نمایش 《بیداری بهاری》 در کنار جاناتان گروف ظاهر شد.

میشل به‌خاطر ایفای نقش ریچل بری، هنرجوی بلندپرواز دبیرستانی در درام کمدی موزیکال شبکه فاکس، یعنی 《گلی》 (۲۰۰۹–۲۰۱۵)، به شهرت بین‌المللی رسید. بازی او به یکی از معرف‌ترین اجراهای تلویزیونی موزیکال در دهه ۲۰۱۰ تبدیل شد و تحسین گسترده منتقدان را برانگیخت؛ از جمله دریافت جایزه انجمن بازیگران سینما برای بهترین بازی گروهی در یک سریال کمدی و همچنین نامزدی جایزه امی پرایم‌تایم و دو جایزه گلدن گلوب برای بهترین بازیگر زن در یک سریال کمدی. میشل از طریق انتشار آثار موسیقی این سریال، نامزدهای متعددی برای جایزه گرمی دریافت کرد و در ساخت تک‌آهنگ‌ها و آلبوم‌های متعددی که در جدول بیلبورد قرار گرفتند مشارکت داشت و به بازشناسی تلویزیون موزیکال برای مخاطبان عام جهانی کمک کرد.

میشل پس از موفقیت 《گلی》، فعالیت خود را به سینما و موسیقی گسترش داد. او نخستین حضور خود در فیلم‌های بلند را در 《شب سال نو》 تجربه کرد و در سال ۲۰۱۲ با کلمبیا رکوردز قرارداد بست. اولین تک‌آهنگ او، «کانون‌بال»، در سال ۲۰۱۳ منتشر شد و پس از آن اولین آلبوم استودیویی او، 《لودر》 (۲۰۱۴)، منتشر شد که در رتبه چهارم جدول بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت. او بعدها آلبوم‌های 《پلیسس》 (۲۰۱۷)، 《کریسمس در شهر》 (۲۰۱۹) و 《فوراور》 (۲۰۲۱) را منتشر کرد. موسیقی او تئاتری بودنِ برادوی را با تأثیرات پاپ معاصر ترکیب می‌کند و اغلب به‌خاطر شدت صدای و اجرای پراحساسش مورد توجه قرار می‌گیرد.

میشل در خارج از حوزه اجرا، دو کتاب نیز تألیف کرده است: 《جاه‌طلبی مو مشکی》 (۲۰۱۴) و 《اول خودت: با یادداشت‌نویسی به بهترین زندگی خود برسید》 (۲۰۱۵).

در سال ۲۰۲۲، میشل در بازاجرایی نمایش 《دختر خنده‌دار》 در نقش فانی برایس به برادوی بازگشت و اجرای تحسین‌شده‌ای ارائه داد که باعث حیات دوباره این تولید شد و به یکی از موفق‌ترین اجراهای تجاری برادوی در این دهه تبدیل شد. اجراهای او از آهنگ‌هایی مانند «روی رژه من باران نبار» و «مرد من» مورد تحسین گسترده منتقدان و مخاطبان قرار گرفت. در سال ۲۰۲۵، او در بازاجرایی نمایش 《شطرنج》 در برادوی در نقش فلورنس واسی در مقابل آرون تویت و نیکلاس کریستوفر بازی می‌کند. میشل که به‌طور گسترده به‌عنوان یکی از بازیگران پیشرو برادوی در نسل خود شناخته می‌شود، همچنان حضور پررنگ خود را در تئاتر، موسیقی و پرده سینما حفظ می‌کند.