فیلیپ جی. اپستاین

فیلیپ جی. اپستاین (۲۲ اوت ۱۹۰۹ – ۷ فوریه ۱۹۵۲)، فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی بود که بیشتر به‌خاطر اقتباس خود در همکاری با برادر دوقلویش، جولیوس، و دیگران از نمایشنامه تولیدنشده‌ی «همه به ریک می‌آیند» شناخته می‌شود که به فیلم‌نامه‌ی برنده‌ی جایزه اسکار برای فیلم کازابلانکا (۱۹۴۲) تبدیل شد.

اپستاین در شهر نیویورک متولد شد و در محله‌ی لوئر ایست سایدِ منهتن بزرگ شد. پدر او در روزگاری که اسب‌ها هنوز در خیابان‌های شهر رایج بودند، مالک یک اصطبل بود. او در کالج ایالتی پنسیلوانیا (دانشگاه پن استیت فعلی) تحصیل کرد و در سال ۱۹۳۱ مدرک خود را اخذ نمود.

جک وارنر، رئیس وارنر برادرز، رابطه‌ای عاشقانه و نفرت‌انگیز با برادران اپستاین داشت. او نمی‌توانست بر سر موفقیت تجاری آن‌ها بحث کند، اما از شوخی‌های آن‌ها، عادات کاری و ساعت‌های کاری‌شان بیزار بود. در سال ۱۹۵۲، وارنر نام این دو برادر را به کمیته فعالیت‌های ضدآمریکایی در مجلس نمایندگان (HUAC) داد. آن‌ها هرگز در برابر این کمیته شهادت ندادند، اما در پرسشنامه HUAC، وقتی از آن‌ها پرسیده شد که آیا هرگز عضو یک «سازمان خرابکار» بوده‌اند یا خیر، نوشتند: «بله. وارنر برادرز.»

اپستاین در سال ۱۹۵۲ در سن ۴۲ سالگی بر اثر سرطان در هالیوودِ کالیفرنیا درگذشت.

پسر او، لسلی اپستاین، برنامه‌ی نویسندگی خلاق را در دانشگاه بوستون مدیریت می‌کند و رمان‌نویس برجسته‌ای است. نوه او، تئو اپستاین، مدیر عمومی تیم بوستون رد ساکس است. نوه دیگر او، آنیا اپستاین، فیلم‌نامه‌نویس است.