کنراد فایت

هانس والتر کنراد فایت (زاده ۲۲ ژانویه ۱۸۹۳ – ۳ آوریل ۱۹۴۳) بازیگر آلمانی بود که بیشتر با نقش‌هایش در فیلم‌هایی مانند متفاوت از دیگران (۱۹۱۹)، کابینت دکتر کالیگری (۱۹۲۰) و مردی که می‌خندید (۱۹۲۸) شناخته می‌شود. او پس از دوران حرفه‌ای موفق در سینمای صامت آلمان، جایی که یکی از پردرآمدترین ستاره‌های اوفا بود، پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها در سال ۱۹۳۳، مجبور شد به همراه همسر یهودی جدیدش آلمان را ترک کند. آن‌ها در بریتانیا مستقر شدند و او پیش از مهاجرت به ایالات متحده در حدود سال ۱۹۴۱، در چندین فیلم از جمله دزد بغداد (۱۹۴۰) ایفای نقش کرد که این امر منجر به بازی او در نقش مکمل در کازابلانکا (۱۹۴۲) شد.

فایت از سال ۱۹۱۶ تا زمان مرگش در بیش از ۱۰۰ فیلم ظاهر شد. یکی از نخستین اجراهای او، نقش تسخیرشده و قاتل، چزاره، در فیلم کابینت دکتر کالیگری (۱۹۲۰) ساخته‌ی کارگردان روبرت وینه بود؛ فیلمی کلاسیک از سینمای اکسپرسیونیسم آلمان که با بازی ورنر کرائوس و لیل داگوور ساخته شد. نقش اصلی او در مردی که می‌خندید (۱۹۲۸)، در نقش یک نمایش‌دهنده سیرکِ ازچهره‌افتاده که صورتش به لبخندی همیشگی شکافته شده، الهام‌بخش (بصری) شخصیت شرور بتمن، یعنی جوکر بود که در سال ۱۹۴۰ توسط بیل فینگر خلق شد. فایت همچنین در فیلم‌های ترسناک صامت دیگری همچون دستان اورلاک (۱۹۲۴) که فیلم دیگری از کارگردانی روبرت وینه بود، دانشجوی پراگ (۱۹۲۶) و نمایش‌های مومی (۱۹۲۴) که در آن نقش ایوان مخوف را بازی کرد، حضور داشت.

فایت همچنین در فیلم متفاوت از دیگران (۱۹۱۹) ساخته‌ی مگنوس هیرشفلد ظاهر شد؛ یکی از نخستین فیلم‌هایی که با همدلی به تصویر کشیدن همجنس‌گرایی را بر عهده داشت، هرچند شخصیت‌های آن پایان خوشی ندارند. او نقش اصلی را در نخستین فیلم ناطق آلمان، سرزمین بدون زنان (۱۹۲۹) بر عهده داشت.

او در اواخر دهه ۱۹۲۰ به هالیوود نقل مکان کرد و چند فیلم ساخت، اما ظهور فیلم‌های ناطق و دشواری او در صحبت کردن به زبان انگلیسی باعث شد به آلمان بازگردد. او در این دوره تخصص خود را برای آموزش هنرمندان مشتاق به کار گرفت که یکی از آن‌ها لیزا گالم، بازیگر نقش‌های مکمل آینده آمریکا بود.