پابلو تراپرو

پابلو تراپرو در سال ۱۹۷۱ در سن خوستو، آرژانتین به دنیا آمد. او در سال ۱۹۹۹ اولین فیلم بلند خود، دنیای جرثقیل، را کارگردانی کرد که برنده جایزه منتقدان در ونیز شد. او در سال ۲۰۰۲ شرکت تولید فیلم خود، ماتانزا سین، را تأسیس کرد که علاوه بر فیلم‌های خودش، برای دیگر فیلمسازان نیز فیلم تولید می‌کند. دومین فیلم بلند او، ال بونارنسه (۲۰۰۲)، در کن، فامیلیا رودانته (۲۰۰۴) در ونیز و ناسیذو ای کریادو (۲۰۰۶) در تورنتو اکران شد. در سال ۲۰۰۸، فیلم لئونرا که در بخش مسابقه کن ارائه شد، استعداد مارتینا گوسمان، الهه، بازیگر و تهیه‌کننده این سینماگر را آشکار کرد. او با کارانچو (۲۰۱۰) و الفانته بلانکو (۲۰۱۲)، که هر دو در بخش نظره‌ای بودند، به کن بازگشت. فیلم‌های او مهم‌ترین جشنواره‌ها را پوشش داده‌اند و مورد تحسین منتقدان بوده و جوایز متعددی دریافت کرده‌اند. او علاوه بر دیگر جشنواره‌ها، در هیئت داوران اصلی جشنواره‌های ونیز، سن سباستین و لوکارنو نیز حضور داشته است. او در سال ۲۰۱۴ به عنوان رئیس بخش نظره‌ای در کن فعالیت کرد. در سال ۲۰۱۵، وزارت فرهنگ فرانسه به او نشان شوالیه مرتبه هنر و ادبیات را اعطا کرد که او را به نخستین کارگردان آمریکای جنوبی تبدیل کرد که این افتخار را کسب می‌کند. او با آخرین فیلم خود، کلن، برنده شیر نقره‌ای بهترین کارگردانی در جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز شد. تراپرو یکی از بزرگ‌ترین نیروهای خلاق در سینمای آمریکای لاتین است.