لو آیرس

لو آیرس در مینیاپولیسِ مینه‌سوتا متولد شد و در سن دیگو در کالیفرنیا بزرگ شد. او که تحصیلات دانشگاهی را نیمه‌تمام رها کرده بود، توسط یک استعدادیاب در کلوپ شبانه کوکونات گروو در لس‌آنجلس کشف شد و به‌عنوان یک بازیگر نقش‌های کوچک وارد هالیوود شد. او در فیلم بوسه (۱۹۲۹) نقش اصلی را در مقابل گرتا گاربو بازی کرد، اما نقش پول باومر در در جبهه غرب خبری نیست (۱۹۳۰) نقطه عطف بزرگ دوران حرفه‌ای او بود. پیام ضدجنگی آن فیلم تأثیر عمیقی بر او گذاشت و در سال ۱۹۴۲، زمانی که ستاره محبوب سری دکتر کیلدر جوان (۱۹۳۸) و فیلم‌های بعدی دکتر کیلدر به خدمت سربازی فراخوانده شد، او از مخالفان وظیفه نظامی به‌دلیل اعتقادات وجدانی بود. آمریکا خشمگین شد و سیناها عهد کردند که دیگر هرگز فیلم‌های او را نمایش ندهند، اما او به‌صورت بی‌سر‌و‌صدا به همان جایگاه در سپاه پزشکی که درخواست کرده بود رسید و به‌عنوان پزشک در معرض آتش در جنوب اقیانوس آرام و به‌عنوان دستیار کشیش در گینه نو و فیلیپین خدمت کرد. بازگشت او به سینما پس از جنگ چندان چشمگیر نبود تا اینکه فیلم جانی بلیندا (۱۹۴۸) از راه رسید؛ نقش او در قالب پزشک دلسوزِ درمان‌گرِ جین وایمنِ ناشنوا-لال، نامزدی جایزه اسکار در بخش بهترین بازیگر مرد را برای او به ارمغان آورد. نقش‌های سینمایی بعدی او اندک بود؛ فرصت بازی در نقش دکتر کیلدر در تلویزیون زمانی از دست رفت که شبکه، درخواست او مبنی بر عدم پذیرش اسپانسرینگ سیگار را رد کرد. او به بازیگری ادامه داد، اما در دهه ۱۹۷۰ تجربه‌ی طولانی خود را صرف پروژه‌ای کرد تا فلسفه شرق را به غرب بیاورد؛ فیلم حاصل از این کار، محراب‌های جهان (۱۹۷۶)، اگرچه در گیشه موفق نبود، اما مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و برنده گلدن گلوب شد. لو آیرس در ۳۰ دسامبر ۱۹۹۶ در لس‌آنجلسِ کالیفرنیا، تنها دو روز پس از تولد ۸۸ سالگی‌اش، درگذشت.