ویلیام اشر

ویلیام میلتون اشر (۸ اوت ۱۹۲۱ – ۱۶ جولای ۲۰۱۲)، تهیه‌کننده، کارگردان و نویسنده فیلم و تلویزیون آمریکایی بود. او یکی از پرکارترین کارگردانان دوران آغازین تلویزیون بود که بیش از دو دوجین سریال را تولید یا کارگردانی کرد.

او در دوران نوزادی تلویزیون، سیتکام «خانم بروکز ما» را که از یک برنامه رادیویی اقتباس شده بود، معرفی کرد. او کارگردانی «من عاشق لوسی هستم» را از سال ۱۹۵۲ آغاز کرد. در نتیجه موفقیت‌های اولیه، اشر به‌عنوان یکی از «کودک‌معجزه‌های دوران اولیه تلویزیون» شناخته می‌شد و در یکی از مقالات مجله، به شکلی اغراق‌آمیز از او به‌عنوان «ابداع‌کننده» سیتکام یاد شده بود. در سال ۱۹۶۴، او کارگردانی قسمت‌هایی از «افسونگر» را که همسرش الیزابت مونتگومری در آن بازی می‌کرد، آغاز کرد. او از فصل چهارم تهیه‌کنندگی این سریال را بر عهده داشت.

او چهار بار برای جایزه امی نامزد شد و یک بار در سال ۱۹۶۶ برای کارگردانی «افسونگر» برنده شد. او همچنین در سال ۱۹۵۱ برای «من عاشق لوسی هستم» نامزد جایزه دی‌جی‌اِی شد.

او در سال ۱۹۵۱ با بازیگر، دنی سو نولان ازدواج کرد که از آن‌ها دو فرزند داشت؛ این زوج در سال ۱۹۶۱ از هم جدا شدند. او سپس در سال ۱۹۶۳، درست قبل از شروع پخش سریال «افسونگر»، با بازیگر، الیزابت مونتگومری ازدواج کرد. آن‌ها سه فرزند داشتند و در سال ۱۹۷۳ از هم جدا شدند. سومین ازدواج او با بازیگر، جویس بولی‌فانت بود که از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۹۳ ادامه داشت. او پسر این زن، یعنی بازیگر و کارگردان، جان مالوری اشر را به فرزندی پذیرفت. این ازدواج نیز با طلاق پایان یافت. در سال ۱۹۹۸، او با مریدیث کافی اشر، چهارمین و آخرین همسر خود، ازدواج کرد.