کیم جونگ ایل

کیم جونگ ایل، زاده یوری ایرسنویچ کیم در ۱۶ فوریه ۱۹۴۱، سیاستمدار کره شمالی بود که دومین رئیس‌جمهور کره شمالی محسوب می‌شد. او پس از مرگ پدرش کیم ایل سونگ در سال ۱۹۹۴ تا زمان مرگ خود در سال ۲۰۱۱، رهبری کره شمالی را بر عهده داشت و پس از او، پسرش کیم جونگ اون جانشین وی شد. پس از آن، کیم جونگ ایل به عنوان دبیرکل ابدی حزب کارگران کره اعلام شد.

در اوایل دهه ۱۹۸۰، کیم به ولیعهد رهبری کره شمالی تبدیل شد و بدین ترتیب سلسله کیم تثبیت گشت و او پست‌های مهمی را در سازمان‌های حزبی و نظامی بر عهده گرفت. کیم دبیرکل حزب کارگران کره (WPK)، عضو هیئت رئیسه حزب کارگران کره، رئیس کمیسیون دفاع ملی (NDC) کره شمالی و فرمانده کل ارتش مردم کره (KPA)، چهارمین ارتش ایستای بزرگ جهان، بود.

کیم رهبری را در دوره‌ای از بحران اقتصادی فاجعه‌بار در میان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی بر عهده گرفت که کره شمالی برای تجارت مواد غذایی و سایر تدارکات به شدت به آن وابسته بود و این امر منجر به قحطی شد. کیم با سیاست‌های سونگون («اول ارتش») نقش نظامی را تقویت کرد و ارتش را به سازمان‌دهنده مرکزی جامعه مدنی تبدیل نمود. دوران حکومت کیم همچنین شاهد اصلاحات اقتصادی، از جمله افتتاح پارک صنعتی کایسونگ در سال ۲۰۰۳ بود.

پس از عدم حضور کیم در رویدادهای عمومی مهم در سال ۲۰۰۸، ناظران خارجی تصور کردند که او یا به شدت بیمار شده و یا فوت کرده است. در ۱۹ دسامبر ۲۰۱۱، دولت کره شمالی اعلام کرد که او دو روز قبل از آن فوت کرده است، که متعاقباً سومین پسر او، کیم جونگ اون، به مقام ارشدی در حزب حاکم (WPK) ارتقا یافت و جانشین او شد.