کن مورای

کن مورای (با نام اصلی کنت ابنر دانکورت، زاده ۱۴ جولای ۱۹۰۳ – وفات ۱۲ اکتبر ۱۹۸۸) کمدین، بازیگر، چهره تلویزیونی و رادیویی و نویسنده آمریکایی بود.

مورای پس از دستیابی به موفقیت در صحنه نمایش‌های وودویل، به هالیوود نقل‌مکان کرد و اولین تجربه حضور در سینما را با درام عاشقانه «نیمه ازدواج» در سال ۱۹۲۹ تجربه کرد و پس از آن در فیلم «لدرنکینگ» در سال ۱۹۳۰ ایفای نقش کرد. مورای بین سال‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۳ مجری برنامه هفتگی موسیقی و کمدی رادیویی «برنامه کن مورای» در شبکه ان‌بی‌سی و بین سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۷ در شبکه سی‌بی‌اس بود. او بعدها مجری اصلی (۱۹۴۵-۱۹۵۷) برنامه رادیویی «ملکه برای یک روز» در سیستم پخش موتوال بود که همزمان از شبکه کی‌تی‌اس‌ال (که اکنون کی‌سی‌بی‌اس-تی‌وی است)، کانال ۲ لس‌آنجلس، پخش می‌شد.

در طول جنگ جهانی دوم، مورای یکی از بسیاری از مشاهیری بود که در «هالیوود کانتین» به‌عنوان داوطلب فعالیت می‌کردند. در سال ۱۹۴۷، او فیلم «بیل و کو» را تهیه کرد؛ یک فیلم بلند که در آن از پرندگان آموزش‌دیده و حیوانات دیگر به‌عنوان بازیگر استفاده شده بود. فیلم «بیل و کو» جایزه اسکار ویژه‌ای برای «استفاده نوآورانه و سرگرم‌کننده از رسانه فیلم» و «هنرمندی و صبر» دریافت کرد.

او همچنین مجری برنامه «برنامه کن مورای»، یک برنامه هفتگی موسیقی و کمدی در تلویزیون سی‌بی‌اس بود که از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳ پخش شد. این برنامه نخستین برنامه‌ای بود که جایزه بنیاد آزادی را از آن خود کرد. مورای همچنین در چندین سریال تلویزیونی از جمله «برنامه فورد با حضور تنسی ارنی فورد» و «برنامه بینگ کروزبی» به عنوان مهمان ایفای نقش کرد.

مورای در سال ۱۹۵۳ در فیلم «دختر مارشال»، یک وسترن که از شاگردش لوری اندرس در نقش اصلی استفاده کرده بود (که تنها تجربه بازیگری او بود)، تهیه کنندگی کرد و در نقش «بیلی مورای خندان» بازی کرد. در سال ۱۹۶۲، مورای نقش دکتر ویلوبی مست و سیگاری‌به‌لب را که کلاه سیلندری بر سر داشت، در فیلم «مردی که لیبرتی والانس را کشت» ساخته جان فورد با بازی جان وین و جیمز استوارت بازی کرد که احتمالاً ماندگارترین نقش سینمایی اوست. او در بیشتر فیلم در کنار ادموند اوبراین در نقش یک سردبیر روزنامه‌نگار الکلی بود؛ او در حالی که مست است، با چکمه به جسد تیرخورده‌ی شرور داستان، لیبرتی والانس (لی ماروین)، لگد می‌زند، نگاهی گذرا به اطراف می‌اندازد و به جمعیت مکزیکیِ مشتاقِ اطراف می‌گوید: «مردست».

در سال ۱۹۶۴، مورای نقش ویپساو، مسئول ایستگاه کالسک را در قسمت «کایوس کوچک» از سریال تلویزیونی «روزهای دره مرگ» به اجرای استنلی اندروز، بازی کرد. او و همکارش یک یتیم کایوسی (لاری دوماسین) را می‌پذیرند که در جریان حمله سرخ‌پوستان، وفاداری خود را به آن‌ها نشان می‌دهد. در سال ۱۹۶۵، مورای در فیلم «مردی از یو.ان.کلی» نقش یکی از سرمایه‌گذاران ترش و مالک یک کازینوی کارائیبی را بازی کرد. در سال ۱۹۶۶، مورای برای فیلم والت دیزنی «دنبال من بیا پسرها!» با بازی فرد مک‌موری، ورا مایلز و کورت راسل، در نقش ملودی مورفی انتخاب شد.