ملیسا آتریج

ملیسا لو آتریج (زاده ۲۹ مه ۱۹۶۱)، خواننده، ترانه‌سرا، نوازنده و گیتاریست آمریکایی است. اولین آلبوم او که هم‌نام با خودش بود، در سال ۱۹۸۸ منتشر شد و به موفقیتی زیرزمینی دست یافت. این آلبوم در فهرست بیلبورد ۲۰۰ به رتبه ۲۲ رسید و تک‌آهنگ اصلی آن، «برایم کمی آب بیاور»، در سال ۱۹۸۹ اولین نامزد جایزه گرمی آتریج در بخش بهترین اجرای آواز راک زنانه را برای او به ارمغان آورد. دومین آلبوم او، «شجاع و دیوانه»، در همان سال منتشر شد و دو نامزدی دیگر جایزه گرمی را برای آتریج به همراه داشت. در سال ۱۹۹۲، آتریج سومین آلبوم خود را با نام «هرگز کافی نیست» منتشر کرد که تک‌آهنگ اصلی آن، «آیا سنگین نیست»، اولین جایزه گرمی را برای آتریج به ارمغان آورد.

در سال ۱۹۹۳، او آلبومی را منتشر کرد که به نقطه عطف او در جریان اصلی موسیقی تبدیل شد: «بله، من هستم». قطعات این آلبوم شامل «من تنها هستم»، «اگر می‌خواستم» و «به سوی پنجره من بیا» همگی در فهرست ۴۰ آهنگ برتر ایالات متحده قرار گرفتند، در حالی که قطعه آخر دومین جایزه گرمی را برای آتریج به ارمغان آورد. آلبوم «بله، من هستم» به مدت ۱۳۸ هفته در فهرست بیلبورد ۲۰۰ حضور داشت، در رتبه ۱۵ قرار گرفت و موفق به دریافت گواهی ۶ برابر پلاتینیوم از RIAA شد که پرفروش‌ترین آلبوم او تا به امروز است. پنجمین آلبوم او، «راز کوچک تو»، در سال ۱۹۹۵ منتشر شد و در فهرست بیلبورد ۲۰۰ به رتبه ۶ رسید که بالاترین رتبه او در جدول‌ها تا به امروز است. قطعات این آلبوم یعنی «جایی برای رفتن نیست» و «می‌خواهم بیایم پیشت» هر دو در فهرست ۴۰ آهنگ برتر ایالات متحده قرار گرفتند.

آتریج با آلبوم‌های «فروپاشی» (۱۹۹۹)، «پوست» (۲۰۰۱) و «خوش‌شانس» (۲۰۰۴) به موفقیت‌های بیشتری دست یافت. در اکتبر ۲۰۰۴، تشخیص سرطان سینه برای او داده شد و او تحت جراحی و شیمی‌درمانی قرار گرفت. در مراسم جوایز گرمی ۲۰۰۵، او با اجرای قطعه‌ای در ادای احترام به جنیس جاپلل به همراه جاس استون، دوباره به صحنه بازگشت. استون اجرا را با آهنگ «گریه‌کننده» آغاز کرد و آتریج که به دلیل شیمی‌درمانی کچل شده بود، برای اجرای آهنگ «تکه‌ای از قلبم» به او پیوست. اجرای آن‌ها مورد تحسین گسترده‌ای قرار گرفت و ایندیا آری بعدها درباره آتریج آهنگ «من موهایم نیستم» را نوشت. اواخر همان سال، آتریج اولین آلبوم گلچین خود را با عنوان «بهترین آثار: راهی که کمتر طی شده» منتشر کرد. این آلبوم که موفقیت تجاری بزرگی بود، در فهرست بیلبورد ۲۰۰ به رتبه ۱۴ رسید و تقریباً بلافاصله گواهی طلایی دریافت کرد. آتریج تا به امروز ۱۶ آلبوم استودیویی منتشر کرده است که آخرین آن‌ها «یک راه خروج» (۲۰۲۱) است.

آتریج برای موسیقی‌ای که ترکیبی از «اشعار اعترافی، فولک-راکِ مبتنی بر پاپ و صدای خش‌دار و دودی» است، شناخته می‌شود. او از زمان افشاگری علنی خود در ژانویه ۱۹۹۳، فعال حقوق همجنس‌گرایان بوده است. در میان افتخارات مختلف او، آتریج دو جایزه گرمی (از ۱۵ نامزدی) و یک جایزه اسکار برای بهترین آهنگ اصلی برای آهنگ «من نیاز دارم بیدار شوم» از فیلم یک حقیقت ناراحت‌کننده (۲۰۰۶) دریافت کرده است. او در سال ۲۰۰۶ مدرک دکترای افتخاری موسیقی از کالج موسیقی برکلی را دریافت کرد. سال بعد، او مورد تجلیل جایزه بنیان‌گذاران ASCAP قرار گرفت. در سپتامبر ۲۰۱۱، او ستاره‌ای در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود دریافت کرد.