مایک کانرز

کرکور اوهانیان (۱۵ اوت ۱۹۲۵ – ۲۶ ژانویه ۲۰۱۷) که با نام هنری مایک کانرز شناخته می‌شد، بازیگر آمریکایی بود که بیشتر برای بازی در نقش کارآگاه خصوصی، جو مانیکس، در سریال تلویزیونی مانییکس از شبکه سی‌بی‌اس بین سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۵ شهرت داشت؛ نقشی که باعث شد او در سال ۱۹۷۰ برنده جایزه گلدن گلوب شود که نخستین نامزدی از شش نامزدی پیاپی او بود، و همچنین چهار نامزدی متوالی از جایزه امی بین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۳ را به دست آورد.

کانرز در دوران دبیرستان بازیکن مشتاق بسکتبال بود و هم‌تیمی‌هایش او را «تاچ» خطاب می‌کردند. او در طول جنگ جهانی دوم به‌عنوان سرباز وظیفه در نیروی هوایی ارتش ایالات متحده خدمت کرد. پس از جنگ، او با بورسیه بسکتبال و با استفاده از قانون G.I. در دانشگاه کالیفرنیا در لس‌آنجلس تحصیل کرد و در آنجا زیر نظر مربی، جان وودن، بازی کرد. کانرز به دانشکده حقوق رفت و برای تبدیل شدن به یک وکیل، همانند پدرش، تحصیل کرد.

دوران فعالیت سینمایی کانرز در اوایل دهه ۱۹۵۰ آغاز شد، زمانی که نخستین تجربه بازیگری خود را با نقشی مکمل در کنار جوان کرافورد و جک پالانس در فیلم مهیج ترس ناگهانی (۱۹۵۲) تجربه کرد. کانرز در ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۹، زمانی که هر دو دانشجوی دانشگاه کالیفرنیا در لس‌آنجلس بودند، با مری لو ویلی ازدواج کرد. آن‌ها دو فرزند داشتند: یک پسر به نام متیو گونار اوهانیان و یک دختر به نام دانا لی کانرز.

کانرز در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۷، در سن ۹۱ سالگی، یک هفته پس از تشخیص ابتلا به لوسمی، در تارزانا در کالیفرنیا درگذشت.