ادوارد فرانز

ادوارد فرانز (با نام اصلی ادوارد فرانز اشمیت؛ زاده ۳۱ اکتبر ۱۹۰۲ – ۱۰ فوریه ۱۹۸۷) بازیگر آمریکایی تئاتر، سینما و تلویزیون بود. فرانز در فیلم مذهبی کم‌هزینه «گناهان ایزابل» (۱۹۵۳) نقش پادشاه آخاب، در «ده فرمان» (۱۹۵۶) ساخته سسیل بی. دمیلی نقش جت‌رو و در «داستان روت» (۱۹۶۰) ساخته هنری کاستر نقش یهوام را ایفا کرد. تا سال ۱۹۳۶، فرانز بازیگر صحنه ملی بود و در سراسر کشور اجرا می‌کرد. او به مدت نزدیک به ۳۰ سال، بازیگر برجسته برادوی بود و در نمایش‌هایی همچون «اولین ایستگاه به سوی بهشت»، «بهشت اختلاس شده» و «گفتگو در نیمه‌شب» بازی کرد. او اولین حضور سینمایی خود را در سال ۱۹۴۷ با نقشی جزئی در فیلم «قاتل در پناه» تجربه کرد، اما پس از آن حضور کوتاه، سال بعد با نقشی به‌یادماندنی در فیلم «جای زخم» (با عنوان دیگری به نام پیروزی پوچ) ظاهر شد. چهارمین فیلم او در سال ۱۹۴۸، بازی در کنار جان وین در فیلم «رد پای جادوگر سرخ» بود. او نقش رئیس دست‌شکسته را در فیلم «پرِ سفید» ایفا کرد. او نقش‌های روشنفکرانه‌ای همچون دکتر استرن در «چیزی از دنیای دیگر» (۱۹۵۱)، استاد دانشگاه در «چهار جمجمه جاناتان دریک» (۱۹۵۹) و قاضی لوئیس براندایس در «یانکی باشکوه» (۱۹۵۰) را ایفا کرد؛ نقشی که در اقتباس تلویزیونی سال ۱۹۶۵ نیز بار دیگر تکرار کرد. او در اقتباس تلویزیونی سال ۱۹۵۷ از رمان «فراتر از این مکان» نوشته ای. جی. کرونین که توسط سیدنی لومت کارگردانی شده بود، ظاهر شد.

فرانز همچنین در دو بازسازی مجزا از کلاسیک سینمایی سال ۱۹۲۷ آل جالسون، یعنی «خواننده جاز»، بازی کرد؛ او در هر بار نقش کلیدی خواننده سالخورده و بیمار کنیسه را ایفا کرد که از تصمیم پسرش برای دنبال کردن حرفه دنیای نمایش سکولار، به‌جای ادامه سنت خانوادگی و دنبال کردن گام‌های مذهبی پدرش، برآشفته بود. آن بازسازی‌ها شامل نسخه سینمایی سال ۱۹۵۲ از این داستان با بازی دنی توماس و نسخه تلویزیونی سال ۱۹۵۹ با بازی جری لوئیس بودند.

فرانز در تعدادی از سریال‌های تلویزیونی از جمله «گانسماک»، «دارای تفنگ - آماده سفر»، «قانون و آقای جونز»، «نمایش باربارا استن‌ویک» و «سیمارون سیتی» بازی کرد. فرانز برای نقش دکتر ادوارد ریمر، مدیر کلینیک روان‌پزشکی، در ۳۰ قسمت از درام پزشکی هفتگی شبکه ABC به نام «نقطه فروپاشی» انتخاب شد.