آرتورو براکتی

آرتورو براکتی (زاده ۱۳ اکتبر ۱۹۵۷) هنرمند ایتالیایی تغییر لباس سریع است که بهترین اجراکننده تغییر لباس سریع در جهان محسوب می‌شود. در کتاب رکوردهای گینس، او به عنوان سریع‌ترین و پرکارترین هنرمند تغییر لباس سریع در جهان توصیف شده است.

براکتی در تورین متولد شد. فعالیت حرفه‌ای او طیف گسترده‌ای از هنر را در بر می‌گیرد که باعث شده نامی بین‌المللی کسب کند. تغییر از یک لباس به لباس دیگر در عرض چند ثانیه انجام می‌شود، که اغلب با پرتاب کردن یک پارچه به بالا و تغییر کامل لباس تا زمان افتادن پارچه صورت می‌گیرد. در نمایش فعلی، براکتی ۸۰ شخصیت را در یک شب اجرا می‌کند. مهارت‌های او همچنین شامل سایه‌سازی و نقاشی با شن است.

او در کودکی به یک مدرسه مذهبی رفت و در آنجا با کشیش جوانی به نام سیلویو مانتلی آشنا شد که سرگرمی‌اش شعبده‌بازی بود. براکتی که بیشتر وقت خود را در انبار جادوگریِ این کشیش می‌گذراند، انواع تردستی‌ها را آموخت. او در سن ۱۵ سالگی، با استفاده از لباس‌های عاریتی از تئاتر مدرسه مذهبی، اولین اجرای تغییر لباس سریع خود را ابداع و اجرا کرد؛ هنری که نخستین بار توسط لئوپولدو فرگولی (۱۸۶۷-۱۹۳۶) به جهان معرفی شد.

مسیر حرفه‌ای او در سال ۱۹۷۸ در کباره پاریسی پارادیس لاتین در فرانسه، تحت کارگردانی ژان ماری ریویر آغاز شد. این امر منجر به نقش‌آفرینی او در تولید آلمانیِ «فلیک فلک» (۱۹۸۱) به کارگردانی آندره هلر شد. او از آلمان به انگلستان رفت و در تئاتر پیکادلی لندن در تولید اثر «وای» که کمی بیش از یک سال اجرا شد (۱۹۸۳–۸۴) به ایفای نقش پرداخت. او برای جایزه معتبر انجمن تئاتر وست اند نامزد شد. در همان سال، او در «گالا کریسمس کوونت گاردن» در حضور خانواده سلطنتی بریتانیا اجرا کرد.

او پس از بازگشت به ایتالیا، به عنوان ستاره مهمان در ۱۰ قسمت از برنامه تلویزیونی «در بهشت» برای تلویزیون ملی ایتالیا، رای (۱۹۸۵) شرکت کرد. پس از این بود که او با صحنه تئاتر ایتالیا آشنا شد. این امر منجر به مجموعه‌ای از تولیدات موفق تئاتر (پروانه ام، داستان سرباز، واریتا، در اصل آرتورو، آرتورو مرا دوست داشته باش، معمای آدم‌کش‌های حرامزاده، ماسبیلی و غیره) و حضور در تلویزیون شد که او را به یکی از ستایش‌شده‌ترین بازیگران جوان صحنه ایتالیا تبدیل کرد. او همچنین اجرای به‌یادماندنی خود را به عنوان اجرای میان‌برنامه در مسابقات آواز یوروویژن ۱۹۹۱ در رم انجام داد.

او برای اجرای «دورهای مربعی» اثر تونی هریسون در تئاتر ملی به لندن بازگشت. او همچنین در سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ اجراکننده ثابت برنامه «بهترین‌های شعبده‌بازی» برای تلویزیون تیمز بود. سپس به دیزنی‌لند پاریس رفت و در آنجا همراه با میکی‌ماوس، مجری مشترک برنامه «شب جادو» شد که به صورت بین‌المللی پخش گردید.

از سال ۱۹۹۵، براکتی با همکاری شرکت تولید ایتالیایی کمپانیا دلا رانچا و کارگردان ساوریو مارکونی، به تمرکز بر خلق و توسعه موزیکال‌ها برای مخاطبان ایتالیایی ادامه داد. موزیکال اصلی او، «فرگولی»، برنده جایزه بیلیتو دورو (جایزه بلیط طلایی) برای پرفروش‌ترین نمایش در یک فصل (۲۸۰،۰۰۰ بلیط) شد. محبوبیت او با تولید آثار «براکتی در تکنیکالر» و «رویای شب نیمه تابستان» ادامه یافت.

در حوزه اپرا، او نقش قصه‌گو را در «داستان سرباز» استراوینسکی، «پیتر و گرگ» (۲۰۱۱) و «آلگرو اونی پوا تروپو» (۲۰۱۳) ایفا کرد.