اوگو تونیاتسی

اتاویو «اوگو» تونیاتسی (۲۳ مارس ۱۹۲۲ – ۲۷ اکتبر ۱۹۹۰) بازیگر، کارگردان و نویسنده فیلم‌نامه ایتالیایی بود.

او در کنار ویتوریو گاسمن، نینو مانفردی، مارچلو مسترویان و آلبرتو سوردی، یکی از مهم‌ترین چهره‌های کمدی ایتالیا محسوب می‌شود.

تونیاتسی در کرمونا، در شمال ایتالیا متولد شد، اما دوران جوانی خود را در مناطق مختلف سپری کرد، زیرا پدرش کارمند دوره‌گرد یک شرکت بیمه بود.

او پس از بازگشت به شهر زادگاهش در سال ۱۹۳۶، در یک کارخانه تولید گوشت‌های فرآوری‌شده کار می‌کرد و در آنجا به سمت حسابدار رسید. در طول جنگ جهانی دوم، او به ارتش اعزام شد و پس از آتش‌بس ۸ سپتامبر ۱۹۴۳ به خانه بازگشت و برای مدتی به تیپ‌های سیاه پیوست. علاقه او به تئاتر و بازیگری به سال‌های آغازین زندگی‌اش بازمی‌گردد و حتی در طول جنگ نیز برای هم‌رزمان خود نمایش‌هایی ترتیب می‌داد. در سال ۱۹۴۵، او به میلان نقل مکان کرد و در گروه تئاتر تحت مدیریت واندا اوسیریس عضو شد. چند سال بعد، او گروه رسودی (ریویو) موسیقی موفق خود را تشکیل داد.

در سال ۱۹۵۰، تونیاتسی برای نخستین بار با فیلم «کادت‌های گاسکونی» به کارگردانی ماریو ماتولی وارد سینما شد. سال بعد، او با رایماندو ویانلو آشنا شد و با او یک زوج کمدی موفق برای شبکه تلویزیونی نوپا، یعنی RAI (۱۹۵۴–۱۹۶۰)، تشکیل داد. برنامه‌های آن‌ها که گاه حاوی مطالب طنزآمیز بود، از اولین برنامه‌هایی بودند که در تلویزیون ایتالیا سانسور شدند.

پس از بازی موفقیت‌آمیز در فیلم «فشیست» (۱۹۶۱) به کارگردانی لوسیانو سالچه، تونیاتسی به یکی از شناخته‌شده‌ترین شخصیت‌های سبک کمدی ایتالیایی تبدیل شد. او با تمام کارگردانان اصلی سینمای ایتالیا، از جمله ماریو مونیکلی (دوستان من)، مارکو فرری (غذای بزرگ)، کارلو لیتزانی (زندگی تلخ)، دینو رزی، پیر پائولو پازولینی (خماره)، اتوره اسکولا، آلبرتو لاتوادا، نانی لوی، پوپی آواتی و دیگران همکاری کرد. تونیاتسی همچنین برخی از فیلم‌های خود را کارگردانی کرد، از جمله فیلم «طبقه هفتم» محصول ۱۹۶۷. این فیلم به هفدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین راه یافت.

او بازیگری مشهور در ایتالیا بود و در چندین فیلم مهم بین‌المللی بازی کرد که برای او در نقاط دیگر جهان شهرت به ارمغان آورد.

راجر وادیم، تونیاتسی را برای نقش مارک هند، مأمور دستگیرکننده، در فیلم «باربارلا» (۱۹۶۸) انتخاب کرد. او باربارلا (جین فوندا) را از دست عروسک‌های گزنده که با آن‌ها روبرو می‌شود نجات می‌دهد و پس از نجات او، درخواست دستمزد خود را با درخواست رابطه با او مطرح می‌کند (به روش «سنتی»، و نه روش روانی-کاردیوپاتیک آینده‌شان).

در سال ۱۹۸۱، او برای بازی در فیلم «تراژدی یک مرد مضحک» به کارگردانی برناردو برتولوچی، جایزه بهترین بازیگر مرد را در جشنواره فیلم کن دریافت کرد. در حالی که او عمدتاً در سینمای ایتالیا کار می‌کرد، تونیاتسی شاید بیش از همه برای نقش رناتو بالدی، مالک همجنس‌گرای یک کلوپ شبانه در سنت تروپه، در کمدی فرانسوی «قفس پرندگان» محصول ۱۹۷۸ به یاد آورده شود که به پرفروش‌ترین فیلم خارجی اکران شده در ایالات متحده تبدیل شد.

تونیاتسی در طول زندگی خود روابط متعددی داشت و با بازیگران مارگارت روبسام و بعدها فرانکا بتویا ازدواج کرد. او از سه زن مختلف چهار فرزند داشت: پسران او ریکی تونیاتسی (زاده ۱۹۵۵) و جیانمارکو تونیاتسی (زاده ۱۹۶۷) بازیگر هستند؛ پسر دیگرش، توماس روبسام (زاده ۱۹۶۴)، کارگردان و تهیه‌کننده فیلم نروژی است؛ دختر او، ماریا سوله تونیاتسی (زاده ۱۹۷۱) نیز کارگردان فیلم است.