لی استنلی

لی اولین نقش مکمل خود را در فیلم «هتل» (۱۹۶۷) به‌دست آورد؛ آن هم پس از آنکه به عنوان لطف به یکی از دوستانش در یک تست بازیگری برای این فیلم کمک کرد و صحنه‌ای را مقابل او تمرین کرد. اولین تست تصویر او یک صحنه عاشقانه با کارن بلک بود که باعث شد به بازیگری بستگی قرارداد با استودیو ام‌جی‌ام تبدیل شود؛ جایی که او در «ایستگاه یخ زبرا» (۱۹۶۸) در کنار راک هادسن و همچنین در تولیدات مختلف آرون اسپیلینگ بازی کرد. پس از سال‌ها بازیگری، لی علاقه‌ای به کار پشت دوربین پیدا کرد و در سال ۱۹۷۱ اولین فیلم بلند خود یعنی «روی خط» (۱۹۷۱) را کارگردانی کرد. پسر او، شِین استنلی، در ۱۶ سالگی برای فعالیتش در «گذرگاه مستاصل» (۱۹۸۷) که لی آن را کارگردانی کرده بود و دو جایزه امی دریافت کرد، جوان‌ترین کسی بود که تا به حال جایزه امی دریافت کرده است. آن ویژه برنامه، «مجموعه گذرگاه مستاصل» را آغاز کرد که در یک دوره شش ساله، سی و سه بار نامزد دریافت جایزه امی شد و سیزده جایزه کسب کرد. دختر او، کوئین گونزالس، حاصل اولین ازدواج لی، نوه ترانه‌سرای افسانه‌ای، جانی برک، از تیم برک و ون هیوزن (آثار میستی، پنیز فرام هون، سوینگ‌اینگ آن اِ استار) است. فیلم «دزدان دریایی خیابانی» (۱۹۹۴) ساخته او، جایزه سین گلدن ایگل را برای بهترین مستند برای وی به ارمغان آورد. لی برای فعالیت‌هایش با جوانان تحت مشهد آمریکا، که تم بسیاری از برنامه‌های ویژه تلویزیونی او نیز بود، جایزه کریستوفر و همچنین چندین جایزه ممتاز بشردوستانه دیگر دریافت کرد. لی فیلم «گروگان گرفته شده برای فدیه» (۲۰۰۰) با بازی دنیس هاپر را که بر اساس رمان «می‌دانم تابستان گذشته چه کردی» (۱۹۹۷) نوشته لوئیس دانکن بود، نویسندگی و کارگردانی کرد و همچنین نویسندگی و کارگردانی فیلم «کارمن: قهرمان» (۲۰۰۱) را بر عهده داشت که مایکل نوری، پاتریشیا مانترولا و دوست قدیمی‌اش جد آلان در آن بازی کردند.