پریتی زینتا

پریتی زینتا (زاده ۳۱ ژانویه ۱۹۷۵) بازیگر و تهیه‌کننده هندی است که عمدتاً در سینمای هندی فعالیت می‌کند و علاوه بر آن در فیلم‌های تلوگو، پنجابی و انگلیسی نیز ایفای نقش کرده است. او نخستین تجربه بازیگری خود را در فیلم «دل سے» (۱۹۹۸) رقم زد و پس از آن در فیلم «سولجر» (۱۹۹۸) ظاهر شد که برای هر دوی این نقش‌ها برنده جایزه فیلم‌فر برای بهترین بازیگر زن نوظهور شد. او متعاقباً در فیلم «سانگارش» (۱۹۹۹) بازی کرد و با درام «کیا کنا» (۲۰۰۰) که نامزدی جایزه فیلم‌فر برای بهترین بازیگر زن را برای او به ارمغان آورد، شهرت بیشتری کسب کرد.

در اوایل دهه ۲۰۰۰، زینتا در فیلم‌های «میشن کشمیر» (۲۰۰۰)، «چوری چوری چوپی چوپی» (۲۰۰۱)، «دیل چاهتا هائی» (۲۰۰۱) و «دیل هائی تومهارا» (۲۰۰۲) ظاهر شد. او برای بازی در درام «کال هو نا هو» (۲۰۰۳)، برنده جایزه فیلم‌فر برای بهترین بازیگر زن شد. آثار او در این دوره شامل فیلم‌های «هیرو: داستان عشق یک جاسوس» (۲۰۰۳)، «کوی... میل گایا» (۲۰۰۳)، درام جنگی «لکشیا» (۲۰۰۴) و درام عاشقانه «ویر-زارا» (۲۰۰۴) نیز بود.

فیلم‌های بعدی او شامل «سلام ناماسته» (۲۰۰۵)، «کابی الویدا نا کنا» (۲۰۰۶)، «جان-ای-من» (۲۰۰۶) و «جوم باربار جوم» (۲۰۰۷) بود. او خارج از سینمای هندی، در فیلم‌های تلوگو «پریمانتی ایدرا» (۱۹۹۸) و «راجا کومارودو» (۱۹۹۹) بازی کرد و اولین تجربه بین‌المللی خود را در فیلم کانادایی «بهشت روی زمین» (۲۰۰۸) رقم زد که موفق شد جایزه نقره‌ای هوگو برای بهترین بازیگر زن را در جشنواره بین‌المللی فیلم شیکاگو دریافت کند. او بعدها تهیه‌کنندگی و بازیگری فیلم «ایشک در پاریس» (۲۰۱۳) را بر عهده داشت، در «بهایاجی سوپر‌هیت» (۲۰۱۸) ظاهر شد و در درام تاریخی «لاهور ۱۹۴۷» (۲۰۲۶) بازی می‌کند.