داگلاس هنشال

داگلاس هنشال در نوامبر ۱۹۶۵ در گلاسگو، اسکاتلند متولد شد. مادر او پرستار و پدرش بازاریاب بود. او کوچک‌ترین فرزند از میان سه فرزند است و دو خواهر بزرگ‌تر دارد. او در بارهد بزرگ شد و به دبیرستان بارهد رفت. در دوران مدرسه، یکی از دوستانش از او خواست تا به تئاتر جوانان اسکاتلند در گلاسگو بپیوندد. او پس از ترک مدرسه، برای تحصیل در مدرسه تئاتر مانت‌ویو به لندن رفت. پس از گذراندن دوران آموزش، به گلاسگو بازگشت و به گروه تئاتر ۷:۸۴ پیوست. در نهایت، او دوباره برای زندگی به لندن بازگشت و در آنجا برای آثار تئاتر خود، به‌ویژه «زندگی اشیا» در دانمار وان‌هوس (۱۹۹۳) و «بوفالوی آمریکایی» در یانگ ویک (۱۹۹۷)، مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. یکی از نخستین نقش‌های موفقیت‌آمیز سینمایی او نقش ادگار در «فرشتگان و حشرات» (۱۹۹۵) بود، پیش از آنکه در فیلم‌های «یتیم‌ها» (۱۹۹۸)، «مردی با باران در کفش‌هایش» (۱۹۹۸)، «قلب بی‌قید و بند» (۲۰۰۱) و «همه چیز درباره عشق» (۲۰۰۳) به ایفای نقش بپردازد. او همچنین در بسیاری از سریال‌های تلویزیونی بازی کرده و برای نقش‌هایش در «سایکوها» (۱۹۹۹)، «بچه گوشه» (۱۹۹۹)، «دوستت دارم» (۲۰۰۳) و «فرانسیس تیوژدی» (۲۰۰۴) شناخته شده است. داگلاس همچنین در نمایش‌های رادیویی بی‌بی‌سی نیز اجرا کرده است، از جمله نقش رومئو در «رومئو و ژولیت» (۱۹۹۹)، دیوید در «وداع طولانی» (۲۰۰۲)، جک پارلابین در «بامپات سنترال» (۲۰۰۴) و ریچارد در «ریچارد سوم» (۲۰۰۴). در تابستان ۲۰۰۲، داگلاس به صحنه تئاتر لندن بازگشت و نقش میشل باکونین را در سه‌گانه نمایشی جدید تام استاپلرد، «سواحل یوتیوپیا»، در تئاتر ملی بازی کرد. او در سال ۲۰۰۴ به فعالیت‌های تئاتر ادامه داد و نقش جان پراکتور را در نمایشنامه «بوته» اثر آرتور میلر در کروسیبل در شفیلد و نقش توماس هاکسلی را در «داروین در مالیبو» اثر کریسپین ویتل در تئاتر همپستد بازی کرد. در سال ۲۰۰۵، داگلاس اولین تجربه حضور خود در وست اند را در تئاتر لیریک در خیابان شفتسبری با بازی در نقش بیف لومن در اجرای تحسین‌شده نمایشنامه آرتور میلر، «مرگ فروشنده»، در کنار برایان دنهی تجربه کرد.