مارگو استیلی

مارگو استیلی (زاده ۲۰ نوامبر ۱۹۸۲) بازیگر آمریکایی است که در آثاری همچون «چگونه دوستان را از دست بدهیم و مردم را با خود بیگانه کنیم» (۲۰۰۸)، «مارپل: قتل آسان است» و «هیپی هیپی شیک» (۲۰۰۹)، «سفر» (۲۰۱۰) و «خاندان سلطنتی» (۲۰۱۶) ایفای نقش کرده است. با این حال، شهرت عمده او با بازی در نخستین اثرش، فیلم جنجالی «۹ آهنگ» (۲۰۰۴) رقم خورد؛ اثری که به عنوان یکی از بی‌پرده‌ترین فیلم‌های جریان اصلی سینمای بریتانیا توصیف شده است. استیلی در کانوی کارولینای جنوبی متولد شد و در آنجا و سوانزبورو، کارولینای شمالی پرورش یافت. او در خانواده‌ای مذهبی با باورهای سخت‌گیرانه باپتیست در کمربند انجیلی آمریکا بزرگ شد. در ۱۶ سالگی خانه پدری را ترک کرد و زندگی مستقلی را آغاز نمود. در دوران دبیرستان با کارهایی نظیر بازاریابی تلفنی و نجات‌غریقی امرار معاش کرد و یک سال زودتر با رتبه ممتاز در رشته‌های هنر و تاریخ از دبیرستان کانوی فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۲۰۰۰ به عنوان بااستعدادترین دانش‌آموز شوخ‌طبع دوره خود برگزیده شد. استیلی سابقه طولانی در انجام امور خیریه دارد و در دبیرستان به عنوان داوطلب در خانه سالمندان به تغذیه و خواندن کتاب برای سالمندان کمک می‌کرد. او در نوجوانی زادگاهش را ترک کرد و در فوریه ۲۰۰۱ برای مدتی کوتاه با آژانس مدلینگ الیت در میلان فعالیت نمود، سپس در اواخر همان سال و در سن ۱۸ سالگی جهت پیگیری حرفه بازیگری راهی لندن شد. نخستین تجربه حرفه‌ای او ایفای نقش لیزا در فیلم جنجالی بریتانیایی «۹ آهنگ» (۲۰۰۴) به کارگردانی مایکل وینترباتم بود. انگیزه او برای حضور در این نقش علاقه‌اش به بستر بیانی هنر بود. این فیلم به دلیل نمایش روابط بی‌پرده و غیرشبیه‌سازی‌شده میان شخصیت‌ها بازتاب‌های گسترده‌ای داشت و در جشنواره‌های فیلم کن و ساندنس به نمایش درآمد و سپس اکران بین‌المللی یافت. استیلی برای حفظ یکپارچگی هنری اثر از کارگردان درخواست کرد در مصاحبه‌های اولیه او را تنها با نام شخصیتش یاد کند. دومین تجربه بازیگری او در مجموعه طنز «نیتن بارلی» ساخته کریس موریس موقعیت او را در عرصه فیلم‌های مستقل بریتانیا تحکیم بخشید. او از آن پس در ۱۹ پروژه تلویزیونی و سینمایی در آمریکا و بریتانیا نقش‌آفرینی کرد که شامل آثاری نظیر «چگونه دوستان را از دست بدهیم و مردم را با خود بیگانه کنیم» در کنار سایمون پگ و جف بریجز، مجموعه «مارپل آگاتا کریستی (قتل آسان است)» در کنار بندیکت کامبربچ، و همکاری دوباره با وینترباتم در سریال «سفر» با هنرنمایی استیو کوگان و راب برایدون بود. وی همچنین با مجلات نامداری مانند ووگ، این‌استایل بریتانیا، د فیس، هارپرز بازار، بلک‌بوک و ال همکاری داشته است. استیلی به عنوان مجری در رویدادهایی چون جوایز استایل ال در سال ۲۰۰۶ و جوایز مد بریتانیا در سال ۲۰۰۷ به اهدای جوایز پرداخت. در سال ۲۰۱۰، او نقش لیدی فورنس را در فیلم «دبلیو.ئی.» به کارگردانی مدونا پذیرفت، اما در نهایت به دلیل اختلاف‌نظرهای هنری از ادامه کار انصراف داد.