بئاتریس دال

بئاتریس دال (زاده ۱۹ دسامبر ۱۹۶۴) بازیگر و مدل فرانسوی است. او در بیش از پنجاه فیلم ظاهر شده و در سطح بین‌المللی برای اولین نقش خود در فیلم ۳۷ درجه ۲ صبح (که با عنوان بتی بلو نیز منتشر شد) در سال ۱۹۸۶ شناخته می‌شود. بئاتریس دال برای نقش‌های پرشور و غیرمتعارف خود شهرت دارد و اغلب شخصیت‌هایی را بازی می‌کند که هم جذاب و متمایز و هم سنت‌شکن هستند.

دال با نام بئاتریس کبارو در برست، فینیستر، فرانسه متولد شد. او در لمانس با مادر، پدر و خواهر بزرگتر خود بزرگ شد. در سن ۱۵ سالگی، دال از خانه فرار کرد تا در پاریس زندگی کند. در سال ۱۹۸۵، او با ژان فرانسوا دالِ نقاش ازدواج کرد و در سال ۱۹۸۸ از او جدا شد. در سال ۲۰۰۵، دال با یکی از زندانیانی که هنگام بازی در یک فیلم کوتاه که در زندان فیلم‌برداری می‌شد با او آشنا شده بود، ازدواج کرد. آن‌ها در سال ۲۰۱۵ از هم جدا شدند.

دال زمانی که مدل بود با فیلمساز ژان ژاک بینوا ملاقات کرد. بینوا او را برای نقش اصلی فیلم ۳۷ درجه ۲ صبح (که در بریتانیا و آمریکا با عنوان بتی بلو منتشر شد) انتخاب کرد؛ فیلمی که نامزدهای بفتا و اسکار برای بهترین فیلم خارجی زبان را دریافت کرد و دال را به یک ستاره تبدیل کرد.

او در ادامه در مجموعه‌ای از نقش‌های مهم در فیلم‌های فرانسوی ظاهر شد، از جمله فیلم شیره در سال ۱۹۸۹ که به جشنواره فیلم کن ۱۹۸۹ راه یافت.

او در ویدئوکلیپ موسیقی سال ۱۹۸۷ برای نسخه باستر پویندکستر از آهنگ «اوه می اوه مای (من برای تو احمق هستم عزیزم)» و در ویدئوکلیپ موسیقی سال ۱۹۹۱ برای آهنگ «حرکت به ممفیس» از گروه نروژی آ-ها حضور داشت.

او در فیلم شب روی زمین ساخته جیم جارمش در سال ۱۹۹۱ بازی کرد. در سال ۱۹۹۷، او برای فیلم بلک‌اوت انتخاب شد که اولین فیلم او بود که در ایالات متحده ساخته شد.

در سال ۲۰۰۱، دال در فیلم جنجالی درد هر روز ظاهر شد که در آن نقش شخصیتی با تمایلات روانی عمیقاً ناهنجار و رفتارهای آسیب‌زا را بازی کرد. او در فیلم درون ساخته سال ۲۰۰۷ بازی کرد که در آن نقش یک سایکو بی‌رحم را بازی می‌کند که یک زن باردار را تعقیب می‌کند.

در سال ۱۹۸۸، با کلوای جیمز در برنامه «کارت پستال از پاریس» مصاحبه شد و گفت که از پاریس خسته شده است و می‌خواهد به نیویورک نقل مکان کند.

دال در چندین مورد به جرم سرقت از فروشگاه، حمل مواد مخدر و ضرب و شتم بازداشت شده است. در ژانویه ۲۰۰۵، هنگام ساخت فیلمی درباره زندگی در زندان در برست، دال با گونائل مزیا‌نی ملاقات کرد که دوران محکومیت ۱۲ ساله خود را برای ضرب و شتم و تعرض دوست‌دختر سابق خود سپری می‌کرد. او پس از ۲۴ ملاقات یک‌ساعته با او ازدواج کرد و در جلسات مربوط به آزادی زودهنگام او، از جانب او صحبت کرد. طبق پروفایل سال ۲۰۱۵ از دال، او گفت که پس از آزادی مزیا‌نی از زندان، ازدواج آن‌ها «یک فاجعه کامل» بود و طلاق آن‌ها ظاهراً در ژوئیه ۲۰۱۴ نهایی شد.

دال در مصاحبه‌ای با برنامه تلویزیونی فرانسوی دیوان در سال ۲۰۱۶ اظهار داشت که وقتی با دوستانش در یک سردخانه کار می‌کردند، آن‌ها اعضای بدن مردگان را می‌فروختند و زمانی که تحت تأثیر مواد روانگردان بودند، گوش یک مرد مرده را خوردند.