جانی دی ونانتزو

جانی دی ونانتزو (۱۸ دسامبر ۱۹۲۰، ترامو، آبروتسو – ۳ فوریه ۱۹۶۶، رم)، فیلم‌بردار ایتالیایی بود.

دی ونانتزو یکی از فیلم‌برداران پیشرو ایتالیایی در دوران پس از جنگ بود که ویژگی منحصر‌به‌فرد او حضور در مکاتب نئورئالیستی، پس از نئورئالیستی و مدرن در سینمای ایتالیا بود. او با چندین کارگردان برجسته همکاری داشت و در فیلم‌های عشق در شهر، دوستان، فریاد، شب و کسوف اثر میکل‌آنژلو آنتونیونی، چالش، ماگلیاری، سالواتوره جولیانو، دست‌ها بر شهر و لحظه حقیقت اثر فرانچسکو روزی، ۸ونیم و ژولیتِ ارواح اثر فدریکو فلینی و ایوا اثر جوزف لوسی همکاری کرد. آخرین فیلم او ظرف عسل اثر جوزف ال. منکیویچ (۱۹۶۷) بود.

همکاری او با میکل‌آنژلو آنتونیونی، فرانچسکو روزی و فدریکو فلینی، او را به یکی از استادان پیشرو دوربین در اروپا در نیمه دوم قرن تبدیل کرد.

دوران حرفه‌ای او با مرگش در رم بر اثر هپاتیت ویروسی در سن ۴۵ سالگی کوتاه شد.