جان هنری پترسون

سرهنگ دوم جان هنری پترسون (زاده ۱۰ نوامبر ۱۸۶۷ – ۱۸ ژوئن ۱۹۴۷)، افسر ارتش بریتانیا، شکارچی و نویسنده بود که بیشتر به‌خاطر کتابش، آدم‌خواران تسائو (۱۹۰۷)، شناخته می‌شود؛ کتابی که جزئیات تجربیات پترسون را در طول ساخت پل راه‌آهن روی رودخانه تسائو در تحت‌الحمایگی شرق آفریقا از سال ۱۸۹۸ تا ۱۸۹۹ روایت می‌کند. این کتاب الهام‌بخش سه فیلم بوده است: بوانا دیول (۱۹۵۲)، قاتلان کیلیمانجارو (۱۹۵۹) و شبح و ظلمت (۱۹۹۶). پترسون در طول جنگ جهانی اول، فرمانده لژیون یهودی بود که به‌عنوان اولین پیش‌درآمد ارتش اسرائیل توصیف شده است.

پترسون در سال ۱۸۶۷ در فورگنی، بالیماهون، در شهرستان لنگفورد ایرلند، از پدری پروتستان و مادری کاتولیک رومی متولد شد. او در سال ۱۸۸۵ در سن هفده سالگی به ارتش بریتانیا پیوست و در نهایت به درجه سرهنگی رسید و نشان خدمات متمایز (DSO) را دریافت کرد. او در سال ۱۹۲۰ از ارتش بازنشسته شد. وی در سال ۱۸۹۵ با فرانسیس هلنا گری از بلفاست ازدواج کرد. او در سال ۱۸۹۰، یکی از نخستین زنانی بود که در بریتانیا مدرک دکترای حقوق (LLD) دریافت کرد. پسر آن‌ها، برایان پترسون (۱۹۰۹–۱۹۷۹)، در موزه فیلد در شیکاگو زمین‌شناس موجودات منقرض‌شده شد. در طول دهه ۱۹۴۰، پترسون و همسرش «فرنسی» در خانه‌ای ساده در لا جولا، کالیفرنیا زندگی می‌کردند. در نهایت، با توجه به نیاز همسرش به مراقبت‌های پزشکی منظم و وخامت حال خود، او در خانه دوستش ماریون تراویس در بل ایر ساکن شد و در نهایت در هفتاد و نه سالگی در خواب درگذشت. همسر او شش هفته بعد در یک خانه سالمندان در سن دیگو درگذشت. هم پترسون و هم همسرش سوزاندن پیکر شدند و خاکستر آن‌ها در گورستان آنجلوس-روسکدیل، کتیبه ۹۵۲-OC در لس‌آنجلس به خاک سپرده شد. به گفته آلن پترسون، نوه پترسون، یکی از آخرین خواسته‌های او این بود که او و همسرش در نهایت در اسرائیل به خاک سپرده شوند، و در حالت ایده‌آل در کنار یا نزدیک به مردانی که در طول جنگ جهانی اول فرماندهی‌شان را بر عهده داشت.