کلاوس دولدینگر

کلاوس دولدینگر (زاده ۱۲ مه ۱۹۳۶) ساکسوفونیست آلمانی بود که به‌ویژه برای نوازندگی جاز و به‌عنوان آهنگساز موسیقی فیلم شهرت داشت. او برنده جایزه فیلم باواریا در سال ۱۹۹۷ شد. وی در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۵ در ایکینگ آلمان درگذشت.

دولدینگر در برلین متولد شد و در سال ۱۹۴۷ وارد کنسرواتوار دوسلدورف شد و در ابتدا به مطالعه پیانو و سپس کلارینت پرداخت و در سال ۱۹۵۷ فارغ‌التحصیل شد. دولدینگر در سال‌های دانشجویی، تجربه اجرای حرفه‌ای کسب کرد و کار خود را از سال ۱۹۵۳ در گروه جاز دیکسی‌لند آلمانی «د فیت‌ورمرز» آغاز کرد و در سال ۱۹۵۵ با آن‌ها همکاری ضبط داشت. او در اواخر همان سال، «تریو اسکار» را با الهام از آثار اسکار پترسون تأسیس کرد.

او در طول دهه ۱۹۶۰ به‌عنوان نوازنده ساکسوفون تنور فعالیت می‌کرد، با نوازندگان جاز آمریکایی که به آنجا سفر می‌کردند همکاری داشت و به‌صورت انفرادی نیز آثار خود را ضبط می‌کرد.

دولدینگر احتمالاً بیشتر برای موسیقی متن فیلم تحسین‌شده زیردریایی (۱۹۸۱) و بعدها داستان بی‌نهایت (۱۹۸۴) شناخته می‌شود.

دولدینگر در سال ۱۹۶۰ با اینگه بک ازدواج کرد؛ آن‌ها سه فرزند به نام‌های ویولا، ملانی و نیکلاس دولدینگر دارند. آن‌ها از سال ۱۹۶۸ در ایکینگ، روستای کوچک باواریایی در جنوب مونیخ، سکونت دارند.

گروه جاز دولدینگر، پاسپورت (۲۰۰۸)

پروژه جازِ تکرار‌شونده‌ی دولدینگر یعنی پاسپورت که در سال ۱۹۷۱ آغاز شد (که در آن زمان «پاسپورتِ کلاوس دولدینگر» نامیده می‌شد)، همچنان در آلمان از موفقیت عظیمی برخوردار است. این گروه از نظر میزان تأثیرگذاری، گاهی نسخه اروپایی «وذر ریپورت» نامیده می‌شد.

در دوره‌های مختلف، اعضای پاسپورت شامل پیتر اومارا (گیتار)، روبرتو دی‌جویا (کیبورد)، پاتریک اسکیلز (بیس، از سال ۱۹۹۴)، ارنست استروئر (پرکاشن، از سال ۱۹۸۹)، کریستین لِتنر (درامز، از سال ۲۰۰۰)، مایکل هورنک (کیبورد از سال ۲۰۰۹)، بیبول دارویچ (پرکاشن، از سال ۱۹۹۵) و دیگران بوده‌اند. مهمانان این گروه شامل برایان اوگر (۱۹۷۳)، جانی گریفین (۱۹۷۳) و پیت یورک (۱۹۷۳) بوده‌اند. اولین آلبوم واقعی پاسپورت پیوندهای نزدیکی با گروه آمون دول II داشت که شامل همکاری‌های اولاف کوبلر، لوتار ماید و جیمی جکسون بود؛ این آلبوم همچنان یک اثر ضروری در سبک کرات‌راک محسوب می‌شود.