فرانسس ای. ویلیامز

فرانسس الیزابت ویلیامز (۱۷ سپتامبر ۱۹۰۵ – ۲ ژانویه ۱۹۹۵) بازیگر، فعال، تهیه‌کننده تئاتر، سازمان‌دهنده و فعال اجتماعی آمریکایی بود. ویلیامز نخستین زن سیاه‌پوستی بود که در سال ۱۹۴۸ با بلیط ترقی برای کرسی مجمع ایالتی کالیفرنیا نامزد شد و در هیئت‌مدیره صنف بازیگران سینما، آزمایشگاه بازیگران و اکویتی بازیگران خدمت کرد. او نماینده شورای صلح جهانی در اولین جشن استقلال آنگولا در سال ۱۹۷۵ بود و در دهه ۱۹۸۰، جنبش هنر علیه آپارتاید را در لس‌آنجلس بنیان نهاد.

ویلیامز فعالیت بازیگری خود را در اواخر دهه ۱۹۳۰ با پیوستن به گروه نمایشنامه شما نمی‌توانید آن را با خود ببرید آغاز کرد. این گروه به مدت دو سال در سراسر ایالات متحده تور برگزار کرد. او در دو فیلم از آثار اسکار میچو، یعنی لب‌های دروغگو (۱۹۳۹) و الینور لی بدنام (۱۹۴۰) بازی کرد. اولین نقش سینمایی او در هالیوود نقش امی در عروسک باشکوه (۱۹۴۶) بود و پس از آن در لحظه بی‌پروا (۱۹۴۹) و کشتی نمایش (۱۹۵۱) ظاهر شد. اگرچه او در تئاتر، در بیش از چهل فیلم، در نقش‌های مکمل برنامه‌های تلویزیونی و در تبلیغات تجاری حضور داشت، اما بزرگترین نقش او تا به امروز در سال ۱۹۸۷ رقم خورد؛ زمانی که نقش دوشیزه ماری را در سریال کمدی-درام جای فرانک با بازی تیم رید بازی کرد. این سریال با وجود استقبال خوب بسیاری از طرفداران و منتقدان، پس از یک فصل (۱۹۸۷–۱۹۸۸) متوقف شد.