جوآن فریمن

جوآن فریمن (زاده ۸ ژانویه ۱۹۴۲)، بازیگر آمریکایی است.

فریمن بازیگر خردسال بود و اولین فیلم خود را در سال ۱۹۴۹ در سن هفت سالگی بازی کرد. او در سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۲، در سریال تلویزیونی ABC به نام ایستگاه اتوبوس با بازی هم‌بازی‌هایی چون مریلین مکسول و بادی ابسن، نقش همیشگی گارسون جوان، اِلما گاهرینر را ایفا کرد.

در این بخش از دوران آغازین فعالیت حرفه‌ای، دوشیزه فریمن نقش مارلین هیز را در فیلم کلاسیک و تیره و تار سال ۱۹۶۲ به نام پانیک در سال صفر ایفا کرد؛ فیلمی که در کنار ستاره‌های قدیمی سینما نظیر ری میلند، جین هاگن و خواننده نوجوان محبوب، فرانکی اِوالون، ساخته شد. شایعه شده بود که او و اِوالون در دوران فیلمبرداری با هم رابطه داشته‌اند، اما این موضوع هرگز تأیید یا تکذیب نشد.

فریمن در فیلم سه کله‌شق‌ها برای دور دنیا رفتن در نقش راهنمای گردشگری به نام آملیا کارتر ظاهر شد. با این حال، او بیشتر برای نقش‌هایش در دو فیلم موزیکال شناخته می‌شود. او در سال ۱۹۶۴ در فیلم راست‌اَباوت، معشوقه ال‌ویس پرسلی بود و در سال ۱۹۶۷ در فیلم سریع‌ترین گیتار زدنِ دنیا با روی اوربیسون هم‌بازی شد. همچنین در سال ۱۹۶۷، او در کمدی رقابت فضایی دوران جنگ سرد با عنوان فضانورد بی‌میل، در نقش معشوقه در مقابل دان ناتس ظاهر شد.

در سال ۱۹۷۷، او در سریال ۱۳ قسمتی کُد آر از شبکه CBS که درباره خدمات اضطراری، آتش‌نشانی، پلیس و نجات در دریا در جزایر کالیفرنیا بود، نقش باربارا رابینسون را ایفا کرد. تام سیمکاکس نقش همسر او، رئیس پلیس والت رابینسون را بازی کرد. از دیگر هم‌بازی‌های او می‌توان به جیمز هوتون و مارتین کوو اشاره کرد. این برنامه مشابه سریال پربیننده امرجنسی از شبکه NBC دیده می‌شد.

فریمن همچنین در دهه‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۰، حضورهای مهمانی متعددی در برنامه‌های مختلف تلویزیونی داشت. او چهار بار در سریال محبوب ویرجینیان ظاهر شد. آخرین حضور او در سینما، نقش خانم جارویس در فیلم ترسناک جمعه سیزدهم: فصل نهایی محصول سال ۱۹۸۴ بود.