ماری‌آنجلا ملاتو

ماری‌آنجلا ملاتو (۱۹ سپتامبر ۱۹۴۱ – ۱۱ ژانویه ۲۰۱۳)، بازیگر سینما و تئاتر ایتالیایی بود.

ملاتو که در میلان و در خانواده‌ای متشکل از یک افسر پلیس راهنمایی و رانندگی و یک خیاط زاده شد، از سنین پایین در آکادمی بررا به مطالعه نقاشی پرداخت، پوستر طراحی می‌کرد و برای پرداخت هزینه‌ی کلاس‌های بازیگری خود نزد اسپریا اسپرانی، به‌عنوان چیدمان‌کننده‌ی ویترین در لا ریناشنته کار می‌کرد. او که بازیگری چشمگیر و بلوند بود، فعالیت تئاتری خود را در سال ۱۹۶۰ آغاز کرد و به گروه تئاتر فانتاسیو پیکولی پیوست و با نمایش «بیناریو چکو» اولین حضور خود را به‌عنوان بازیگر تجربه کرد. او از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۵ با داریو فو در نمایش‌های «ساتیمو: روبا اِن پو لِمنو» و «لا کولپا اِ سیمپره دل دیاولو» همکاری کرد، سپس در سال ۱۹۶۷ با لوکینو ویسکونتی در «راهبه مونزا» کار کرد. در سال ۱۹۶۸، او با نمایش «اورلاندو فوریوزو» اثر لوکا رونکونی به موفقیت نهایی خود در تئاتر دست یافت. او اولین حضور سینمایی خود را در سال ۱۹۶۹ با فیلم «توماس و شیادان» ساخته پویی آواتی تجربه کرد.