لوسی مانهایم

لوسی مانهایم (۳۰ آوریل ۱۸۹۹ – ۲۸ جولای ۱۹۷۶) خواننده و بازیگر آلمانی بود.

مانهایم در برلین-کوپنیک متولد شد، جایی که در آن به تحصیل در رشته‌ی تئاتر پرداخت و به‌سرعت به چهره‌ای محبوب در عرصه‌ی تئاتر تبدیل شد و در نمایش‌ها و موزیکال‌ها ظاهر شد. او در میان نقش‌های دیگر، نقش نورا در خانه‌ی عروس اثر ایبسن، ماری در وویچک اثر بوشنر، و ژولیت در رومئو و ژولیت شکسپیر را ایفا کرد. او همچنین در سال ۱۹۲۳ فعالیت سینمایی خود را آغاز کرد و در چندین فیلم صامت و ناطق از جمله اطلانتیک (۱۹۲۹) — نخستین نسخه از نسخه‌های متعدد داستان کشتی سونیک تایتانیک — ظاهر شد. والتر گوتزه، آهنگساز، اوپرتای خود یعنی جته‌ی الهی (۱۹۳۱) را به‌خصوص برای مانهایم نوشت. با این حال، او به‌عنوان یک یهودی ناچار بود در سال ۱۹۳۳، زمانی که قراردادش با تئاتر دولتی فسخ شد، بازیگری را متوقف کند. او بلافاصله آلمان را ترک کرد و ابتدا به چکسلواکی و سپس به بریتانیا رفت. او در آنجا در چندین فیلم ظاهر شد، که شاخص‌ترین آن‌ها نقش آنابلا اسمیت، جاسوس محکوم به مرگ، در نسخه‌ی ۱۹۳۵ فیلم ۳۹ پله ساخته‌ی آلفرد هیچکاک بود.

او در طول جنگ جهانی دوم در چندین فیلم ظاهر شد و همچنین به پخش تبلیغات در آلمان پرداخت که از آن جمله می‌توان به اجرای نسخه‌ای ضد هیتلری از آهنگ لی‌لی مارلین در سال ۱۹۴۳ اشاره کرد. او در سال ۱۹۴۱ با ماریوس گورینگ بازیگر ازدواج کرد.

او در سال ۱۹۴۸ به آلمان بازگشت و فعالیت خود را به‌عنوان بازیگر تئاتر و سینما از سر گرفت. در سال ۱۹۵۵، او به گروه بازیگران سریال تلویزیونی بریتانیایی ماجراهای پمپرنل سرخ در نقش کنتس لا والی‌یر پیوست. آخرین حضور او در سینما در فیلم انگلیسی بانی لیک ایز میسینگ (۱۹۶۵) بود. آخرین حضور او در یک فیلم تلویزیونی در سال ۱۹۷۰ بود. او در براونلاگه درگذشت.