امیلی سیمون

امیلی سیمون (زاده ۱۹۷۸ در مون‌پلیه، اکیتانی، فرانسه) خواننده، ترانه‌سرا و آهنگساز موسیقی الکترونیک فرانسوی است.

او در مه ۲۰۰۳ نخستین آلبوم خود را با نام «امیلی سیمون» منتشر کرد. این آلبوم الکترونیک مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و در نهایت به یک موفقیت تجاری تبدیل شد. او برای تبلیغ آلبوم خود، اجراهای زنده و حضورهای تلویزیونی متعددی در سراسر فرانسه داشت. در سال ۲۰۰۴، او برای این آلبوم در دسته «آلبوم الکترونیک»، جایزه ویکتور دو لا موزیک را دریافت کرد.

دو موزیک‌ویدئو برای تبلیغ آلبوم «امیلی سیمون» برای آهنگ‌های «دزرت» و «فلاورز» ساخته شد. نسخه انگلیسی آهنگ «دزرت» موزیک‌ویدئویی کاملاً مشابه با نسخه فرانسوی داشت. آلبوم «امیلی سیمون» همچنین در بخش‌هایی از جهان با قطعات اضافی دوباره منتشر شد. با وجود اینکه بیش از سه سال از انتشار آلبوم می‌گذشت، در اواخر ژانویه ۲۰۰۷، این آلبوم همچنان در فهرست آلبوم‌های میان‌قیمت فرانسه قرار داشت.

در سال‌های اخیر، امیلی سیمون شروع به اجرا و انتشار سی‌دی در ایالات متحده کرده است. نخستین اثر او در آمریکا، یعنی «دفتر گل»، در نوامبر ۲۰۰۶ منتشر شد. پس از این انتشار، یک تور کوتاه به نیویورک و لس‌آنجلس انجام شد. در آوریل ۲۰۰۷، امیلی دومین اثر ضبط‌شده خود را در ایالات متحده با نام «رژه امپراتور» و سومین اثر را در سال ۲۰۱۱ با نام «ماشین بزرگ» منتشر کرد.

او با تمایل به جهت‌دهی به آلبوم دوم خود به سمت فضایی زمستانی‌تر یا قطبی، اقدام به ضبط صداهایی کرد که با سرما مرتبط بودند، مانند صدای خرد شدن یخ و صدای قدم‌ها در برف. از قضا، در میانه جست‌وجوی او برای یافتن صداهای این آلبوم، لو ژاکه، تهیه‌کننده، برای آهنگسازی موسیقی متن مستند او با نام «رژه پنگوئن‌ها» با وی تماس گرفت که درباره مهاجرت سالانه پنگوئن‌های امپراتور است.

این فیلم در ابتدای سال ۲۰۰۵ در فرانسه اکران شد که موسیقی متن آن توسط امیلی سیمون ساخته شده بود و توسط یونیورسال موزیک به‌عنوان دومین آلبوم او نیز منتشر شد. در سال ۲۰۰۶، او جایزه ویکتور دو لا موزیک را در دسته «موسیقی متن فیلم» دریافت کرد و نامزد دریافت جایزه سزار برای بهترین آهنگسازی موسیقی فیلم شد. نسخه‌ای از «رژه پنگوئن‌ها» که در ایالات متحده و شرق کانادا منتشر شد، از موسیقی متن سنتی‌تر ساخته الکس وورمن استفاده می‌کرد، زیرا تهیه‌کنندگان محلی بیم آن داشتند که موسیقی متن امیلی سیمون برای بینندگان آمریکای شمالی بیش از حد دشوار باشد (تنها سینماهای آمریکای شمالی که فیلم را با موسیقی متن امیلی سیمون اکران کردند، سینماهای زنجیره فرانسوی در استان کبک بودند). نسخه دی‌وی‌دی کانادایی این فیلم، هم نسخه فرانسوی با موسیقی متن امیلی سیمون و هم نسخه آمریکایی با موسیقی متن الکس وورمن را ارائه می‌دهد.

در سال ۲۰۰۶، امیلی سیمون سومین آلبوم خود را با نام «وژتال» منتشر کرد که همان‌طور که از نامش پیداست، در آن از صدای گیاهان استفاده می‌کند. ترانه‌ها با کلمات بازی می‌کنند که همواره با گیاهان در ارتباط هستند. این آلبوم همچنین شامل عناصر بیشتری از موسیقی راک است. این موضوع در برخی از قطعات پرجنب‌وجوش‌تر، مانند «فلر دو سزون»، که در آن او گیتار الکتریک می‌نوازد، نمایان می‌شود. با این حال، صدا همچنان همان موسیقی الکترونیک باقی می‌ماند در حالی که صدای او صراحت، نرمی و زیبایی خود را حفظ می‌کند. ...