سیدنی گیلیات

سیدنی گیلیات (۱۵ فوریه ۱۹۰۸ – ۳۱ مه ۱۹۹۴) کارگردان، تهیه‌کننده و نویسنده فیلم انگلیسی بود.

او در منطقه اجلی در استاکپورت، چشایر متولد شد. در دهه ۱۹۳۰ او به عنوان نویسنده فیلم فعالیت می‌کرد که برجسته‌ترین همکاری‌اش با فرانک لاندر در فیلم بانو ناپدید می‌شود (۱۹۳۸) برای آلفرد هیچکاک و دنباله‌ی آن یعنی قطار شب به مونیخ (۱۹۴۰) به کارگردانی کارول رید بود. او و لاندر با کارگردانی مشترک درام جبهه داخلی ما میلیون‌ها نفر مانند ما (۱۹۴۳) نخستین تجربه کارگردانی خود را رقم زدند. او از سال ۱۹۴۵ همچنین به عنوان تهیه‌کننده نیز فعالیت کرد که با فیلم پیشرفت رگه شروع شد که او نویسنده و کارگردان آن نیز بود. او و لاندر بیش از ۴۰ فیلم با هم ساختند و شرکت تولیدی خودشان یعنی ایندیویدوال پیکچرز را تأسیس کردند. در حالی که لاندر بر کارگردانی کمدی‌های آن‌ها، که مشهورترین‌شان چهار فیلم مدرسه سنت ترینیان بود، تمرکز داشت، گیلیات تمایل خود را به کمدی‌های مهیج و درام نشان می‌داد، از جمله سبز برای خطر (۱۹۴۶)، لندن متعلق به من است (۱۹۴۸) و راز دولتی (۱۹۵۰).

او لیبرتوی اپرای مرد ما در هاوانا اثر مالکوم ویلیامسون را نوشت که بر اساس رمان گراهام گرین ساخته شده بود. او همچنین روی این فیلم کار کرده بود.

او در اوایل دهه ۳۰ با بریل بروئر ازدواج کرد. او دو فرزند داشت: جوانا گیلیات که روزنامه‌نگار است و با ادوارد راسل، خلبان، ازدواج کرده، و کارولین گیلیات که خواننده اپرا و معلم بود و با آنتونی کیو براون (روزنامه‌نگار) ازدواج کرده بود. او ۳ نوه دارد: آماندا الیاش، توبی براون و کامیلا هورن.