ساندرا میلو

ساندرا میلو (با نام اصلی سالواتریچه النا گرکو؛ زاده ۱۱ مارس ۱۹۳۳، تونس - ۲۹ ژانویه ۲۰۲۴، رم) بازیگر، شخصیت تلویزیونی، نویسنده و نوازنده ایتالیایی بود. او برای هر یک از نقش‌های خود در فیلم‌های ۸ و نیم ساخته فدریکو فلینی و ژولیتِ ارواح، برنده جایزه نوار نقره‌ای بهترین بازیگر نقش مکمل شد.

او نخستین حضور سینمایی خود را در سال ۱۹۵۵ در کنار آلبرتو سوردی در فیلم مجرد‌ها تجربه کرد. اولین نقش بزرگ او در سال ۱۹۵۹ به لطف موریس ارگاس تهیه‌کننده، در فیلم ژنرال دلا رووره به کارگردانی روبرتو روسلینی حاصل شد. او همچنین در فیلم ونینا ونینی نیز ظاهر شد، اما دوران حرفه‌ای روسلینی پس از دریافت انتقادات تند از فیلم در جشنواره ونیز کوتاه شد.

او پس از ازدواج، از فعالیت بازیگری بازنشسته شد.

میلو پیش از آنکه توسط فلینی کشف شود، عمدتاً در فیلم‌های کمدی و ملودرام بازی کرده بود. اگرچه او برای بازگشت به عرصه سینما بی‌میل بود، اما فلینی او را متقاعد کرد تا نقش زنی در یک رابطه صمیمی و با روحیه‌ای سبک را در مقابل مارچلو ماسترویاننی در فیلم ۸ و نیم بپذیرد. این فیلم که مورد استقبال جهانی قرار گرفت، نتوانست دیدگاه عموم نسبت به او را تغییر دهد و اگرچه او در فیلم ژولیتِ ارواح انتخاب شد، بیشتر فعالیت‌های بعدی او در فیلم‌های درجه دو بود.

در اواسط دهه ۱۹۶۰، میلو مجری یک برنامه تلویزیونی در رم بود.

او در سال ۱۹۶۸ بار دیگر از بازیگری بازنشسته شد، تا اینکه در سال ۱۹۷۹ بازگشت دوم خود را تجربه کرد. نقش‌های او از نقش‌های زنان با روابط پیچیده به زنان میانسال جدی‌تر تغییر یافته است.

او در سال‌های ۲۰۰۶-۲۰۰۷ با اقتباس تئاتری فیلم ۸ زن به تور ایتالیا رفت.

او با موریس ارگاس ازدواج کرد که از او دختری به نام دبورا داشت، و بعدها با اوتاویو د لولیس ازدواج کرد که از او دو فرزند به نام‌های چیرو و آزورا داشت.

ساندرا میلو کاتولیک رومی بود.