جانی براون

جان «جانی» براون (زاده ۱۱ ژوئن ۱۹۳۷)، بازیگر و خواننده آمریکایی بود. براون علاوه بر هنر پیشه‌گی در تئاتر و کلوپ‌های شبانه، بازیگر کمدی و از بازیگران ثابت سریال تلویزیونی خنده‌بازی بود. براون عمدتاً با اندام چاق، لبخند پهن و دلنشین، حالات چهره‌ی پرتحرک و سبک شوخی‌های ساده و دلپذیرش در یادها مانده است. با این حال، مشهورترین نقش او، نقش ناتان بوکمن، مدیر ساختمان در کمدی موقعیت شبکه سی‌بی‌اس در دهه ۱۹۷۰، یعنی سریال اوقات خوش بود. بوکمن اغلب هدف شوخی‌های مربوط به چاقی از سوی شخصیت اصلی سریال، جی. جی. ایوانز (جیمی واکر)، قرار می‌گرفت. براون تا زمان لغو سریال در سال ۱۹۷۹، نقش بوکمن را ایفا کرد. از دیگر برنامه‌های تلویزیونی که براون در آن‌ها ظاهر شده است می‌توان به نمایش فلیپ ویلسون، جسفرسون‌ها، مسائل خانوادگی، خواهر خواهر، نمایش جیمی فاکس و مارتین اشاره کرد. براون زمانی که در کودکی در هارلم زندگی می‌کرد، با والتر دین مایرز هم‌مدرسه بود.

براون همچنین پدر شارون براون، بازیگر، زاده ۱۹۶۲، و پدر جان براون جونیور یا جی. جی. براون جونیور است. براون پیش از این، حضور خود را در موزیکال برادوی، پسر طلایی، با بازی سمی دیویس جونیور تثبیت کرده بود؛ نقش مکمل او نقش رونی بود و صدای اصلی او در قطعه پرشور و هیجان‌انگیز «خیابان ۱۲۷ را فراموش نکن» بود.

در اوایل دهه ۱۹۷۰، براون در یک آگهی تلویزیونی برای خودکار وُریت برادرز، محصولی کوتاه‌مدت از شرکت خودکار پاپرمیت، بازی کرد. این آگهی شامل یک اجرای موسیقی پرزرق‌وبرق با عنوان «بنویسید برادران، بنویسید» بود که در آن براون در نقش معلم مدرسه‌ای بازی می‌کرد که گروه کُر دانش‌آموزانش را تشویق می‌کند تا برای تکالیف مدرسه از این خودکار استفاده کنند.

در سال ۱۹۹۷، براون صدای خود را برای مقدمه آلبوم گردآوری‌شده کمدی استو: بهترین‌های رد فاکس، در اختیار گذاشت. در این مقدمه، براون از این می‌گوید که چگونه نورمن لر قصد داشت نقش لامونت در سانفورد و پسر را به او بسپارد، اما او به دلیل تعهد قبلی‌اش به سریال خنده‌بازی، امکان انجام آن را نداشت و همین موضوع باعث شد لر نقش را به دیموند ویلسون بسپارد.