میخائیل کونونوف

هنرپژوه ممتاز جمهوری سوسیالیستی فدراتیو روسیه (۱۹۸۹/۰۴/۱۷). هنرمند خلق‌شده روسیه (۱۹۹۹/۱۱/۲۲). او در سال ۱۹۶۳ از مدرسه تئاتری شچپکین فارغ‌التحصیل شد و به گروه تئاتر مالی پذیرفته شد. از ۱ اوت ۱۹۶۳ تا ۱۶ آوریل ۱۹۶۸، او بازیگر تئاتر آکادمیک مالی بود. از سال ۱۹۶۸، او بازیگر استودیوی فیلم گورکی شد. این بازیگر اولین نقش خود را زمانی که هنوز دانشجو بود ایفا کرد؛ او در سال ۱۹۶۱ با فیلم «دوست مشترک ما» ساخته ایوان پیریف نخستین تجربه حضور در سینما را داشت که در آن کونونوف نقش ویتکا را بازی کرد. تیپی که او برای مدتی طولانی ایفا کرد، تعیین‌کننده نقش‌های این بازیگر بود: «پسر مردم»، جذاب و بی‌ادعا. کونونوف با تئاتر هم‌گام نبود. میخائیل کونونوف پس از فارغ‌التحصیلی از کالج شچپکین در سال ۱۹۶۳، به تئاتر مالی آمد. در ابتدا، به نظر می‌رسید که او با محیط تئاتری سازگار است. با این حال، در آینده، نگرش مدیریت تئاتر مالی نسبت به این بازیگر جوان تغییر کرد؛ شایعاتی وجود داشت که استادان دوست نداشتند کونونوف در سینما پیشرفت کند. پنج سال بعد، این بازیگر برای همیشه صحنه تئاتر را ترک کرد. در سال ۱۹۶۹، این بازیگر با دختری به نام ناتالیا ازدواج کرد. این زوج ۳۸ سال با هم زندگی کردند و فرزندی نداشتند. ناتالیا در سال ۲۰۱۱ درگذشت. در سال ۱۹۹۷، میخائیل ایوانوویچ مجبور شد آپارتمانی را در مرکز مسکو بفروشد تا خانه‌ای را در منطقه ایسترا، در روستای بوتیرکی (نزدیک موژایسک) خریداری کند. ساختمانی که قرار بود بازسازی شود در اواخر قرن نوزدهم به مدت هشت سال در حال نوسازی بود. بنابراین خانواده کونونوف تمام این مدت، می‌توان گفت، در یک کارگاه ساختمانی زندگی کردند و با پول حاصل از فروش سبزیجاتاتی که در باغ خود می‌کاشتند گذران زندگی می‌کردند. یک سال پیش از مرگ میخائیل کونونوف، آن‌ها به مسکو بازگشتند. از اواخر دهه ۱۹۸۰، حضور این بازیگر در پرده سینما کمتر و کمتر می‌شد. او اغلب پیشنهادها را رد می‌کرد، با نسل جدید سینما اساساً صمیمی نبود و به‌ندرت در حضور عمومی ظاهر می‌شد. پس از بازگشت به مسکو، او به عنوان مدیر بخش بازاریابی کار کرد. او فیلمنامه می‌نوشت و به گفته خودش، «به دنبال خودش بود.» این بازیگر کارهایی را که برایش میان مخاطبان محبوبیت به ارمغان آورده بود، دوست نداشت؛ کارهایی نظیر «رئیس چوکوتکا»، «وقفه بزرگ» یا «مهمان آینده». بازیگر می‌گفت: «اگر بخواهیم از شناخته شدن در محافل حرفه‌ای صحبت کنیم، پس نقش کوچک توماس در فیلم «آندری روبلف» موفقیت بزرگتری برای من داشت.» یکی از آخرین آثار او، فیلم «در حلقه نخست» (۲۰۰۶) ساخته گلب پانفیلوف است. او زمانی که بسیار بیمار بود، در حال فیلم‌برداری بود. اینا چوریکووا، که کونونوف در فیلم‌های افسانه‌ای نظیر «آغاز» و «در آتش نیست آب» با او هم‌بازی بود، می‌گوید: «میشا می‌گفت باید طوری بازی کند که هر کلامش قلب را بشکافد، اما متأسفانه هیچ‌یک از منتقدان فیلم متوجه این موضوع نشدند یا به آن اشاره نکردند.» او پیش از مرگ، کتابی نوشت که چیزی برای انتشار نداشت. علیرغم وضعیت وخیم، این بازیگر محبوب در روزهای پایانی عمرش تلاش کرد که روحیه خود را از دست ندهد. میخائیل ایوانوویچ کونونوف در ۱۶ ژولای ۲۰۰۷ ساعت ۱۰:۱۰ در بخش احیای قلبی-ریوی بیمارستان کلینیکی شماره ۲۰ مسکو درگذشت. هم‌اتاقی کونونوف در بخش می‌گوید: «من و دوستانم مبلغ کمی را برای خرید دارو برای میخائیل ایوانوویچ جمع کردیم.» اما خیلی دیر شده بود، ما نتوانستیم او را نجات دهیم. بازیگر در کلمباریوم قبرستان واگانکوفسکی در مسکو (قطعه شماره ۱) به خاک سپرده شد.»