ماریا توچی

توچی اولین حضور خود در برادوی را در سال ۱۹۶۳ در نمایش قطار شیرین دیگر اینجا توقف نمی‌کند تجربه کرد. او چهارده تجربه در برادوی دارد. نقش‌های اصلی او شامل نقش رز دل رز در مقابل مورین استپلتون در اجرای سال ۱۹۶۶ نمایش خالکوبی گل رز نوشته تنسی ویلیامز است. در سال ۱۹۶۷، او در بازاجرایی نمایش روباه‌های کوچک نوشته لیلیان هلمن، در نقش الکساندرا گیدنز در مقابل آن بنکرافت در نقش مادرش، ایفای نقش کرد. در سال ۱۹۶۹، او جایگزین جین الکساندر در نمایش امید بزرگ سفید شد. در سال ۱۹۸۸، او در بازاجرایی نمایش شب ایگوانا در نقش هانا جیلکس بازی کرد. در سال ۲۰۰۹، او در اجرای نمایش مری استوارت در نقش هانا ظاهر شد.

توچی فعالیت خود در سینما را از سال ۱۹۶۹ آغاز کرد. نخستین آثار او در فیلم من و برادرم ساخته رابرت فرانک و تولید سی‌بی‌اس پلی‌هاوس با عنوان بازی سایه بود. او در فیلم دنیل ساخته سیدنی لومت در سال ۱۹۸۳ در نقش لیزا بازی کرد. او در فیلم به خاطرش مردن ساخته گاس ون سنت در سال ۱۹۹۵، نقش آنجلا مارتو را ایفا کرد.

او در سال ۱۹۶۷ برای بازی در نمایش خالکوبی گل رز، نامزد دریافت جایزه تونی برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن در یک نمایش شد. او در مینی‌سریال سیلی ساخته ۲۰۱۵ در نقش کولا بازی کرد. او همچنین برای بازی در نقش فایدو در نمایش «صحبت» نوشته کارل هنکاک راکس در تئاتر عمومی جوزف پاپ، برنده جایزه اوبی شد.