امی واینهاوس

امی جید واین‌هاوس (۱۴ سپتامبر ۱۹۸۳ – ۲۳ جولای ۲۰۱۱) خواننده و ترانه‌سرای بریتانیایی بود که با صدای قدرتمند کنترالتو و ترکیب متنوع سبک‌های موسیقی از جمله آراندبی، سول و جاز شناخته می‌شد. اولین آلبوم او در سال ۲۰۰۳، «فرانک»، در بریتانیا با استقبال منتقدان روبرو شد و نامزد جایزه مرکوری گردید. آلبوم بعدی او در سال ۲۰۰۶، یعنی «بازگشت به سیاه»، منجر به شش نامزدی و پنج برد در جایزه گرمی شد که رکورد بیشترین برد برای یک هنرمند زن در یک شب را برابر کرد؛ این امر واین‌هاوس را به اولین خواننده بریتانیایی تبدیل کرد که پنج جایزه گرمی، از جمله سه مورد از «چهار بزرگ» شامل بهترین هنرمند نوظهور، آهنگ سال و ترانه سال را از آن خود می‌کند. در ۱۴ فوریه ۲۰۰۷، او جایزه بریت را برای بهترین خواننده زن بریتانیایی از آن خود کرد؛ او همچنین برای بهترین آلبوم بریتانیایی نامزد شده بود. او در میان جوایز معتبر دیگر، سه بار برنده جایزه ایور نوولو شد: یک بار در سال ۲۰۰۴ برای بهترین ترانه معاصر (از نظر موسیقی و متن) برای آهنگ «قوی‌تر از من»، یک بار در سال ۲۰۰۷ برای بهترین ترانه معاصر برای آهنگ «ریهاب»، و یک بار در سال ۲۰۰۸ برای بهترین ترانه از نظر موسیقی و متن برای آهنگ «عشق یک بازی بازنده است». این آلبوم سومین آلبوم پرفروش دهه ۲۰۰۰ در بریتانیا بود. از واین‌هاوس به‌عنوان عاملی در افزایش محبوبیت نوازندگان زن و موسیقی سول و همچنین برای احیای موسیقی بریتانیا یاد می‌شود. سبک متمایز واین‌هاوس او را به الهام‌بخش طراحانی نظیر کارل لاگرفلد تبدیل کرد. مشکلات واین‌هاوس با سوءمصرف مواد مخدر و الکل و رفتارهای خودویرانگر او، از سال ۲۰۰۷ تا زمان مرگش، همواره در خبرهای روزنامه‌های زرد بود. او و همسر سابقش، بلیک فیلدر-سیویل، با مشکلات قانونی دست‌به‌گریبان بودند که منجر به حبس او شد. در سال ۲۰۰۸، واین‌هاوس با مجموعه‌ای از مشکلات سلامتی مواجه شد که هم حرفه و هم زندگی او را تهدید می‌کرد. واین‌هاوس در ۲۳ جولای ۲۰۱۱ در سن ۲۷ سالگی بر اثر مسمومیت الکلی در خانه‌اش در لندن درگذشت.