هربرت ماندین

هربرت ماندین (۲۱ اوت ۱۸۹۸ – ۵ مارس ۱۹۳۹) بازیگر نقش‌های مکمل انگلیسی‌تبار در هالیوود بود. او در فیلم‌ها اغلب در نقش پیرمرد عجیب‌وغریب و زیرک بازی می‌کرد؛ ویژگی‌هایی که با چهره‌ی پف‌آلود و خلق‌وخوی شاد او همخوانی داشت.

او با نام هربرت توماس ماندین در سنت هلنز، در لانکاشیر (که اکنون بخشی از مرسی‌ساید است)، به دنیا آمد. پدر او یک مبلغ دوره‌گرد مذهبی متدیسم ابتدایی بود. خانواده او مدت کوتاهی پس از تولدش به سنت آلبانز در هرتفوردشر نقل‌مکان کردند (داده‌های سرشماری ۱۹۰۱ نشان می‌دهد که خانواده در ویلای سنت هلنز در جاده پکستون، سنت آلبانز زندگی می‌کردند؛ ظاهراً والدین او، ویلیام و جین، نام خانه‌شان را از شهری که در آن برای اولین بار با هم ملاقات کردند و هربرت در آنجا متولد شد، انتخاب کرده بودند).

ماندین در مدرسه سنت آلبانز تحصیل کرد و در طول جنگ جهانی اول به نیروی دریایی سلطنتی پیوست. او فعالیت بازیگری خود را در دهه ۱۹۲۰ در تئاتر لندن آغاز کرد. ماندین برای اولین بار در ۱۸ دسامبر ۱۹۲۳ برای مجموعه‌ای از اجراهای تئاتری در نیویورک به آمریکا سفر کرد. او با کشتی آر.ام.اس اکویتانیا از ساوتهمپتون حرکت کرد و در لیست مسافران کشتی، خود را با قد ۵ فوت و ۷ اینچ، پوستی روشن، موهای قهوه‌ای، چشم‌های آبی و زخمی روی چشم چپش توصیف کرد. موفقیت بزرگ او به عنوان یک بازیگر، احتمالاً با حضور در نمایش «شو شارلو» در کنار گرت رود لورنس و بئاتریس لیلی در سال ۱۹۲۵ در برادوی بود.

در سال ۱۹۳۱، پس از کار در استرالیا و لندن، او به‌طور دائمی به ایالات متحده نقل‌مکان کرد و در آنجا قراردادی با استودیوهای توئنتی‌سنتوری فاکس امضا کرد و دوران حرفه‌ای موفقی را به عنوان یک بازیگر نقش‌های مکمل در بیش از ۵۰ فیلم سپری کرد.

شاید مشهورترین نقش او نقش «ماچ» در ماجراهای رابین هود (۱۹۳۸) در کنار ارول فلین باشد. از دیگر حضورهای سینمایی او می‌توان به شورش در بونتی (۱۹۳۵) با بازی چارلز لوتون و کلارک گیبل، و دیوید کاپرفیلد محصول ام‌جی‌ام (۱۹۳۵) اشاره کرد.

او در ون نایز، کالیفرنیا، در پی یک تصادف رانندگی درگذشت. او زمانی که خودروی او در یک تقاطع خیابانی با خودروی دیگری برخورد کرد، در جا کشته شد. شدت برخورد باعث باز شدن در شد و ماندین را به خیابان پرتاب کرد. او دچار شکستگی جمجمه و آسیب شدید به قفسه سینه شد. او ۴۰ سال داشت. سایر سرنشینان خودرو آسیبی ندیدند.