ورا-الن

ورا-الن (۱۶ فوریه ۱۹۲۱ - ۳۰ اوت ۱۹۸۱) رقصنده و بازیگر آمریکایی بود. او رقص را از ۱۰ سالگی آغاز کرد و چند سال بعد به یکی از جوان‌ترین اعضای گروه راکِتز تبدیل شد. او تا زمانی که در سال ۱۹۴۵ توسط ساموئل گلدوین، تهیه‌کننده فیلم، کشف شد، در چندین موزیکال برادوی ایفای نقش کرد. هنگامی که گلدوین او را در فیلم مرد شگفت‌انگیز (۱۹۴۵) در مقابل دنی کی انتخاب کرد، او تنها ۲۴ سال داشت. او در فیلم سه کلمه کوچک (۱۹۵۰) با فرد استر و در فیلم در شهر (۱۹۴۹) با جین کلی رقصید. او که موهای بلوند، اندامی باریک و در رقص یک پدیده بود، در مجموعه‌ای از فیلم‌های سرگرم‌کننده اما موفق ظاهر شد. ورا-الن در اواخر دهه ۱۹۵۰ از بازیگری بازنشسته شد.

با از مد افتادن موزیکال‌های سینمایی در اواخر دهه ۱۹۵۰، دوران حرفه‌ای ورا رو به افول گذاشت. بعدها مشخص شد که او به دلیل وسواس مفرط در رژیم غذایی، در تمام طول دهه ۵۰، پیش از آنکه کسی از موضوع باخبر شود یا پزشکان اصطلاح آن را ابداع کرده یا درمان‌هایی برای آن طراحی کنند، در سکوت با بی‌اشتهایی عصبی مبارزه می‌کرده است. علاوه بر این، او به آرتروز شدیدی مبتلا شده بود که بازنشستگی زودهنگام او را اجتناب‌ناپذیر کرد. او برای مقابله با این بیماری، دوباره به یادگیری کلاس‌های رقص روی آورد. با این حال، سخت‌ترین ضربات به زندگی شخصی او وارد شد. علاوه بر دو ازدواج ناموفق، او تنها فرزندش، ویکتوریا الن روتشیلد، را در سال ۱۹۶۳ بر اثر سندرم مرگ ناگهانی شیرخوار (SIDS) از دست داد. با روی هم قرار گرفتن یک حادثه ناگوار و تراژیک با حادثه‌ای دیگر، او تقریباً به یک گوشه‌نشین تبدیل شد.

تا چندین دهه خبری از او نبود تا اینکه مشخص شد او در ۳۰ اوت ۱۹۸۱، در سن ۶۰ سالگی، پس از مبارزه طولانی با سرطان، در مرکز پزشکی دانشگاه کالیفرنیا در لس‌آنجلس درگذشته است. او در پارک یادمان گلن هِیون در سیل‌مارِ کالیفرنیا به خاک سپرده شد. شاید ورا-الن در مقایسه با چندین ستاره بزرگ دیگری که با او هم‌صحنه بودند، امروز کمتر به یاد آورده شود، اما حضور او چابک و دل‌نشین بود و شایسته زندگی شخصی بهتری بود که نصیبش شد. با این حال، او میراثی ماندگار برای دوستداران واقعی سینما به جای گذاشته و به‌راحتی می‌توان او را یکی از برترین افسانه‌های رقص هالیوود دانست.