مایکل کالان

مایکل کالان (۲۲ نوامبر ۱۹۳۵ – ۱۰ اکتبر ۲۰۲۲) بازیگر آمریکایی بود.

کالان که با نام مارتین هریس کالینیف در فیلادلفیا، پنسیلوانیا به دنیا آمد، کار خود را با نام میکی کالین آغاز کرد و با همین نام در نمایش‌های برادوی شامل «دوست پسر» (۱۹۵۴)، «ستاره‌ای را شکار کن» (۱۹۵۵) و «داستان محله رست‌ساید» (۱۹۵۷-۱۹۵۹) ظاهر شد.

دوران فعالیت سینمایی کالان در سال ۱۹۵۹ آغاز شد، زمانی که با کلمبیا پیکچرز قراردادی بست و در دو فیلم «آن‌ها به کوردورا آمدند» و «فونتین‌های پرنده» نقش‌آفرینی کرد. اگرچه او به دلیل قراردادش با کلمبیا نتوانست نقش ریف در نسخه سینمایی «داستان محله رست‌ساید» را تکرار کند، اما در فیلم «گیدج به هاوایی می‌رود» (۱۹۶۱) رقصندگی کرد. از آثار سینمایی او می‌توان به «کارآموزان»، «کارآموزان جدید» با حضور باربارا ایدن، «جزیره مرموز» (۱۹۶۱)، «فاتحان» (۱۹۶۳)، «کت بالو» (۱۹۶۵) و بعدها «لپرهان ۳» و «وابسته به تو» اشاره کرد.

در سال ۱۹۶۶، کالان نقش اصلی، یعنی پیتر کریستوفر را در کمدی موقعیتی شبکه ان‌بی‌سی با نام «همسر گاه‌وبیگاه» ایفا کرد. در آن زمان، کالان با کارلین چاپمن سابق ازدواج کرده بود. این زوج جوان در بورلی هیلز زندگی می‌کردند و دو دختر به نام‌های دان ریچل (زاده حدود ۱۹۶۱) و ربکا (زاده حدود ۱۹۶۴) داشتند. او برای تولید این سریال نیم‌ساعته تلویزیونی، در برنامه فیلم‌برداری ۱۲ ساعته‌ای شرکت می‌کرد که آخر هفته‌ها تعطیل بود. کالان به‌زودی از کارلین جدا شد و برای مدتی با پاتریشیا هارتی، بازیگری که نقش «همسر گاه‌وبیگاه» او را در سریال بازی می‌کرد، ازدواج کرد.

از دیگر آثار تلویزیونی او می‌توان به «نقطه شکست»، «آن دختر»، «نام بازی»، «نمایش مری تایلر مور»، «آیرون‌ساید»، «مارکوس ولبی، پزشک»، «گریف»، «مک‌میلان و همسرش»، «بارنبی جونز»، «ارتفاع ۱۲ ساعت»، «کوانسی ام.ای.»، «فرشتگان چارلی»، «سایمون و سایمون»، «جزیره خیالی»، چهار قسمت از «قتل، او نوشت» و هشت قسمت از «عشق، سبک آمریکایی» اشاره کرد. او نقش متالو را در «سوپرپسر» بازی کرد.

کالان در سال ۱۹۸۷ در نمایش موزیکال آف-برادوی با نام «پسر بار میتزوا» ظاهر شد.