اولگا باکلانووا

اولگا ولادیمیرونا باکلانووا (۱۹ اوت ۱۸۹۳ – ۶ سپتامبر ۱۹۷۴) بازیگر و خواننده اپرای متولد روسیه بود که در دوران فیلم‌های صامت به شهرت رسید و اغلب تنها با نام خانوادگی‌اش، یعنی باکلانووا، معرفی می‌شد؛ مشابه نام‌گذاری تک‌نامی که برای هموطنش نازیما نیز به‌کار می‌رفت.

او با عنوان «ببر روسی» معرفی می‌شد و امروزه برای مخاطبان مدرن، بیش از هر چیز به خاطر ایفای نقش کلی‌وپاترا در فیلم ترسناک عجیب‌الخلقه‌ها (۱۹۳۲) ساخته تاد براونینگ شناخته می‌شود؛ فیلمی که در آن بازیگرانی از افراد واقعیِ نمایش‌های عجیب کارناوال حضور داشتند.

باکلانووا اولین بار با نمایش تور ۱۹۲۵ لیسیستراتا از تئاتر هنرهای مسکو به نیویورک آمد. اگرچه بقیه گروه در سال ۱۹۲۶ به روسیه بازگشتند، اما او برای دنبال کردن حرفه‌اش در ایالات متحده ماند. باکلانووا که بلوند و خوش‌قامتی بود، به‌سرعت خود را به عنوان بازیگری محبوب در فیلم‌های صامت آمریکا تثبیت کرد و با فیلم اسکله‌های نیویورک (۱۹۲۸) به کارگردانی جوزف فون استرنبرگ به موفقیت قابل‌توجهی دست یافت. اواخر همان سال، او در فیلم مردی که می‌خندید در نقش دوشس جوزیانا، معشوقه فتانگ (زن مکار) قهرمانِ از‌چهره‌افتاده‌شده‌ی کنراد واید، ظاهر شد.

ورود فیلم‌های پرگو (صوتی) برای باکلانووا دشوار بود، زیرا مخاطبان به لهجه غلیظ روسی او واکنشی نشان نمی‌دادند. او دیگر نقش‌های اصلی را از آن خود نمی‌کرد و به نقش‌های مکمل تنزل یافت. وقتی نقش کلی‌وپاترا، نمایشگر بی‌رحم سیرک در فیلم عجیب‌الخلقه‌ها (۱۹۳۲) ساخته تاد براونینگ به او پیشنهاد شد، دوران حرفه‌ای او در حال افول بود. این فیلم ترسناک که شامل افراد واقعیِ عجیبِ کارناوال بود، بسیار بحث‌برانگیز شد و تنها مدت کوتاهی اکران شد و سپس از دسترس خارج گشت. ۳۰ سال طول کشید تا فیلم عجیب‌الخلقه‌ها به یک اثر کالت تبدیل شود. این فیلم باعث احیای دوران سینمایی باکلانووا نشد، که در سال ۱۹۴۳ به پایان رسید.

باکلانووا از اواسط دهه ۱۹۳۰ تا حدود ۱۰ سال، به‌طور گسترده در وست اند لندن و در نیویورک روی صحنه رفت. او در سال ۱۹۴۳ در نمایش کلاودیا در تئاتر مور در سیاتلِ واشینگتن ایفای نقش کرد.

باکلانووا سه بار ازدواج کرد و از همسران اول و دوم خود دو پسر داشت. خبر تولد پسر دوم او از بازیگر، نیکلاس سوسانین، در سال ۱۹۳۰ در صفحه اول روزنامه‌ها بود و به‌طور گسترده در مطبوعات پوشش داده شد.

او پس از بازنشستگی در ووی، سوئیس مستقر شد و در سال ۱۹۷۴ در آنجا درگذشت.