نوئل کوارد

سِر نوئل پیرس کوارد (۱۶ دسامبر ۱۸۹۹ – ۲۶ مارس ۱۹۷۳) نمایشنامه‌نویس، آهنگساز، کارگردان، بازیگر و خواننده انگلیسی بود که به حاضرجوابی، پرزرق‌وبرق بودن و آنچه مجله تایم «حس سبک شخصی، ترکیبی از جسارت و شیک بودن، ژست و وقار» نامید، شهرت داشت.

کوارد که در تدینگتون، حومه لندن، متولد شد، در کودکی به یک آکادمی رقص در لندن رفت و اولین حضور حرفه‌ای خود را در سن یازده سالگی روی صحنه تجربه کرد. او در دوران نوجوانی با جامعه اشرافی آشنا شد؛ جامعه‌ای که بیشتر نمایشنامه‌های او در آن فضا روایت می‌شدند. کوارد به عنوان یک نمایشنامه‌نویس به موفقیتی ماندگار دست یافت و از دوران نوجوانی به بعد، بیش از ۵۰ نمایشنامه منتشر کرد. بسیاری از آثار او، مانند تب حصبه، زندگی‌های خصوصی، طرحی برای زندگی، خنده حال و روح بی‌قرار، در فهرست اجراهای همیشگی تئاتر باقی مانده‌اند. او علاوه بر بیش از دوازده اثر موزیکال تئاتر (از جمله اوپرتا تلخ و شیرین و ریویوهای کمدی)، صدها ترانه، شعر، چندین مجلد داستان کوتاه، رمان پمپ و سیرکومستنس و یک زندگی‌نامه سه‌جلدی را نیز تصنیف کرد. دوران بازیگری و کارگردانی او در تئاتر و سینما شش دهه به طول انجامید که در طول آن در بسیاری از آثار خودش بازی کرد.

با آغاز جنگ جهانی دوم، کوارد برای کارهای جنگی داوطلب شد و دفتر تبلیغات بریتانیا در پاریس را اداره کرد. او همچنین با سرویس مخفی همکاری کرد و تلاش نمود تا از نفوذ خود برای متقاعد کردن افکار عمومی و دولت آمریکا جهت کمک به بریتانیا استفاده کند. کوارد در سال ۱۹۴۳ برای درام سینمایی نیروی دریایی‌اش، در آنکه خدمت می‌کنیم، برنده جایزه افتخاری آکادمی شد و در سال ۱۹۶۹ نیز لقب شوالیه دریافت کرد. در دهه ۱۹۵۰، او به عنوان یک اجراکننده کاباره با اجرای ترانه‌های خودش، مانند سگ‌های دیوانه و انگلیسی‌ها، غرور لندن و من به مهمانی فوق‌العاده‌ای رفتم، به موفقیت‌های تازه‌ای دست یافت.

نمایشنامه‌ها و ترانه‌های او در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ به محبوبیت جدیدی دست یافتند و آثار و سبک او همچنان بر فرهنگ عامه تأثیر می‌گذارد. کوارد آشکارا به همجنس‌گرایی خود اعتراف نکرد، اما این موضوع پس از مرگ او توسط زندگی‌نامه‌نویسانی از جمله گراهام پین، شریک طولانی‌مدت او، و در خاطرات و نامه‌های کوارد که پس از مرگ منتشر شد، صراحتاً مورد بحث قرار گرفت. تئاتر آلبری سابق (که در اصل تئاتر نیو بود) در لندن، در سال ۲۰۰۶ به افتخار او به تئاتر نوئل کوارد تغییر نام یافت.