کارلوس ریواس

کارلوس ریواس (با نام اصلی اسکار وبر)، بازیگر بومی اسپانیایی‌تبار/لاتین‌تبار آمریکایی بود که بیشتر با نقش لون تا در «پادشاه و من» (۱۹۵۶)، دیورتی باب در «شهامت واقعی» (۱۹۶۹) و هرناندز در «توپاز» (۱۹۶۹) شناخته می‌شود. کارلوس ریواس در باری در مکزیک کشف شد. او فعالیت حرفه‌ای خود را با فیلم‌های وسترن آمریکای لاتین آغاز کرد، هرچند فیلم‌های آرژانتینی او در واقع در مکزیک فیلم‌برداری شده بود.

اولین حضور او در سینمای آمریکا در فیلم «پادشاه و من» (۱۹۵۶) در مقابل ریتا مورنو بود. پس از این نقطه اوج شغلی، او به سرعت به نقش‌های مکمل تنزل یافت. در همان سال ۱۹۵۶، او در سریال وسترن تلویزیونی «شایان» در اپیزودی با عنوان «جانی براوو» نقش جانی براوو را بازی کرد. ریواس در دو فیلم علمی-تخیلی، «هیولای کوهستان هالو» (۱۹۵۶) و «عقرب سیاه» (۱۹۵۷)، نقش‌های اصلی را ایفا کرد. ریواس در فیلم «شکارچی آهو» (۱۹۵۷) با بازی لکس بارکر، فارست تاکر و ریتا مورنو، نقش چینگ‌چانگ‌گوک را بازی کرد.

در سال ۱۹۷۰، ریواس به ریکاردو مونتالبان، هنری دارو و دیگر بازیگران اسپانیایی‌تبار/لاتین‌تبار آمریکایی پیوست تا در تأسیس بنیاد نوسوتروس («ما») مشارکت کنند؛ سازمانی مستقر در لس‌آنجلس که وقف بهبود نحوه نمایش اسپانیایی‌تبارها/لاتین‌تبارها آمریکایی در سرگرمی و حمایت از آن‌ها در صنعت فیلم و تلویزیون شده است.