گلن کمبل

گلن تراویس کمبل (۲۲ آوریل ۱۹۳۶ - ۸ اوت ۲۰۱۷)، خواننده سبک کانتری-پاپ، گیتاریست، مجری تلویزیون و بازیگر گاه‌وبی‌گاه آمریکایی بود که برنده جایزه گرامی و دِو و نامزد گلدن گلوب شده است. او بیشتر به‌خاطر مجموعه‌ای از آهنگ‌های پرطرفدار در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ و همچنین اجرای برنامه تلویزیونی متنوعی به نام ساعت اوقات خوش گلن کمبل در شبکه سی‌بی‌اس شناخته می‌شود.

کمبل در طول ۵۰ سال فعالیت در صنعت نمایش، بیش از ۷۰ آلبوم منتشر کرد. او ۴۵ میلیون نسخه از آثارش را فروخت و صاحب ۱۲ آلبوم طلایی، ۴ آلبوم پلاتینی و ۱ آلبوم دوپلاتینی از انجمن ضبط آمریکا شد. از ۷۴ بار حضور او در جدول آهنگ‌های کانتری، ۲۷ اثر در فهرست ۱۰ آهنگ برتر قرار گرفتند. از میان آثار موفق کمبل می‌توان به آهنگ‌های «مهربان در ذهن من» اثر جان هارتفورد، «تا زمانی که به فینیکس برسم» اثر جیمی وب، «خط‌کش ویچیتا» و «گالوستون»، «کابوی اکلیلی» اثر لری ویس و «شب‌های جنوبی» اثر آلن توسنت اشاره کرد.

کمبل در سال ۱۹۶۷ با کسب چهار جایزه گرامی در هر دو بخش کانتری و پاپ، تاریخ‌ساز شد. او برای آهنگ «مهربان در ذهن من» دو جایزه در بخش کانتری و وسترن دریافت کرد و آهنگ «تا زمانی که به فینیکس برسم» نیز همین دستاورد را در بخش پاپ تکرار کرد. او همچنین صاحب جوایز خواننده مرد سال از انجمن موسیقی کانتری (CMA) و آکادمی موسیقی کانتری (ACM) بود و بالاترین نشان CMA یعنی جایزه هنرمند سال ۱۹۶۸ را نیز از آن خود کرد. در سال ۱۹۶۹، کمبل توسط بازیگر، جان وین، انتخاب شد تا در کنار او در فیلم شهامت واقعی بازی کند؛ نقشی که برای کمبل نامزدی گلدن گلوب در بخش نوظهورترین بازیگر جدید را به ارمغان آورد. کمبل ترانه اصلی فیلم را خواند که نامزد جایزه اسکار شد.

در سال ۲۰۰۵، نام کمبل در تالار مشاهیر موسیقی کانتری ثبت شد.