ریچ لیتل

ریچ لیتل که در کانادا متولد شد، فعالیت خود را درست مانند تقریباً تمام کمدین‌های عصر خود از باشگاه‌های شبانه آغاز کرد. او کمدین بسیار محبوبی در این باشگاه‌ها بود، اما اگر قرار باشد تنها یک ویژگی را که ریچ با آن شناخته می‌شد برشمرد، آن تقلید صدا بود. او در تمام عمر خود، صدای ستاره‌های بسیاری را مطالعه کرد؛ ستاره‌هایی همچون جیمز استوارت، جانی کارسون، دان ریکلز، دین مارتین، ترومن کاپوتی و جورج برنز. در اواخر دهه ۱۹۶۰، ریچ «بهترین تقلیدکننده صدای جهان» نامیده شد. با این حال، در طول دهه ۱۹۷۰، رقابتی میان او و هم‌دوره‌ی تقلیدکننده‌ی صدا، فرانک گورشین، که پنج سال از او بزرگتر بود، آغاز شد. در نهایت، ریچ بر گورشین چیره شد و همچنان بهترین تقلیدکننده‌ی صدای جهان باقی ماند. در سال ۱۹۷۳، ریچ بیشتر با دین مارتین مرتبط شد و حضورهای بی‌شماری در برنامه «تکردهای مشاهیر دین مارتین» داشت که در آن به اکثر افرادی که صدایشان را تقلید می‌کرد، ادای احترام می‌کرد. ریچ علاوه بر تقلید صدا، فعالیت موفقی نیز به‌عنوان روایتگر در داستان‌های بسیار داشت، حضورهای زیادی در سریال‌های تلویزیونی داشت و مجری برنامه‌های تلویزیونی بسیاری بود. او همچنین اولین فیلم خود را در سال ۱۹۷۲ با نقش آترلیک در فیلم سوی دیگر باد (۱۹۷۲) بازی کرد. فعالیت بازیگری او به اندازه‌ی تقلید صداهایش موفق نبود، اما او استعداد فوق‌العاده‌ای داشت. پس از دهه ۱۹۸۰، ریچ آرام‌تر شد و از کانون توجه فاصله گرفت. در سال ۱۹۹۸، ریچ نگاهی به ماندگارترین لحظات دوران حرفه‌ای خود انداخت: حضورهایش در برنامه‌های «تکردهای دین مارتین»، که در یک تبلیغ تلویزیونی برای ترویج ویدئوهای تکرد مطرح شد. ریچ می‌گوید که آن لحظات را همیشه به یاد خواهد داشت.