ویوین مرچنت

ویوین مرچنت (با نام اصلی آدا تامپسون؛ زاده ۲۲ ژوئیه ۱۹۲۹ – ۳ اکتبر ۱۹۸۲) بازیگر بریتانیایی بود. او در تولیدات متعدد تئاتری و چندین فیلم، از جمله آلفی (۱۹۶۶) و جنون (۱۹۷۲) ایفای نقش کرد. بازی او در آلفی نامزدی جایزه اسکار و گلدن گلوب را در بخش بهترین بازیگر نقش مکمل و همچنین جایزه هیئت بررسی ملی برای بهترین بازیگر نقش مکمل برای او به ارمغان آورد.

او نخستین همسر نمایشنامه‌نویس، هارولد پینتر، بود که در دوران فعالیتش به عنوان بازیگر تئاتر در گروه‌های تئاتری با او آشنا شد و در سال ۱۹۵۶ با او ازدواج کرد. پسر آن‌ها، دانیل، در سال ۱۹۵۸ متولد شد. او پس از ایفای نقش رز در تولید نخستین نمایشنامه پینتر، اتاق (۱۹۵۷) در تئاتر همپستد در سال ۱۹۶۰، در بسیاری از آثار بعدی پینتر نیز ظاهر شد، از جمله نقش روت در بازگشت (۱۹۶۴) در تئاتر (۱۹۶۵) و سینما (بازگشت، ۱۹۷۳). آخرین نمایشنامه‌ای از پینتر که او در آن ایفای نقش کرد، زمان‌های قدیم (۱۹۷۱) در نقش آنا بود.

از اواسط دهه ۱۹۶۰، زندگی مشترک آن‌ها رو به فروپاشی رفت. از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۹، هارولد پینتر رابطه‌ای پنهانی با جوان بیکول داشت که الهام‌بخش نمایشنامه پینتر، خیانت و اقتباس سینمایی آن نیز با نام خیانت است.

در سال ۱۹۷۵، پینتر رابطه جدی با مورخ، لیدی آنتونیا فریک، همسر سر هیو فریک، آغاز کرد که او در مارس همان سال این موضوع را نزد همسرش اعتراف کرد. طبق گفته دوست او، هنرمند گای ویسن (به نقل از بیلینگتون)، مرچنت در ابتدا با این موضوع با آرامش برخورد کرد و نکات مثبتی درباره فریک می‌گفت؛ اما ویسن به یاد می‌آورد که پس از آنکه «یکی از دوستان زنِ ویوین به خانه‌اش آمد و ذهن او را علیه آنتونیا مسموم کرد... زندگی در هانوور تراس [جایی که پینترها در آن زمان زندگی می‌کردند] به‌تدریج غیرممکن شد». پینتر خانه را ترک کرد و ویوین مرچنت درخواست طلاق داد و با مصاحبه با مطبوعات زرد، پریشانی خود را ابراز کرد. طلاق خانواده فریک در سال ۱۹۷۷ و طلاق پینترها در سال ۱۹۸۰ نهایی شد. پینتر در سال ۱۹۸۰ با آنتونیا فریک ازدواج کرد.

ویوین مرچنت هرگز نتوانست بر غم و تلخی ناشی از از دست دادن پینتر غلبه کند و در ۳ اکتبر ۱۹۸۲ در سن ۵۳ سالگی بر اثر الکلیسم حاد درگذشت.