زیسو پیتس

زیسو پیتس (۳ ژانویه ۱۸۹۴ – ۷ ژوئن ۱۹۶۳) بازیگر آمریکایی بود که در بسیاری از درام‌ها و کمدی‌های دوران فیلم‌های صامت ایفای نقش می‌کرد و با ظهور فیلم‌های پرصدا، با موفقیت به فیلم‌های عمدتاً کمدی روی آورد. او شاید بیشتر برای بازی در فیلم صامت حماسی «طمع» ساخته اریش فون استروهایم شناخته شده باشد.

فون استروهایم بر اساس بازی او، پیتس را «بزرگ‌ترین بازیگر درام» نامید. او همچنین پیتس را در فیلم‌های خود از جمله «ماه عسل» (۱۹۲۸)، «مارش عروسی» (۱۹۲۸)، «پرستار جنگ» (۱۹۳۰) و «قدم زدن در برادوی» که با نام «سلام خواهر!» (۱۹۳۳) منتشر شد، به کار گرفت. با این حال، با ظهور صدا، پیتس در بیشتر دوران فعالیتش به نقش‌های کمدی محدود شد. یک ناامیدی تلخ زمانی رخ داد که او در درام جنگی کلاسیک «همه چیز در جبهه غرب آرام است» (۱۹۳۰) جای خود را به بریل مرسر داد؛ چرا که با وجود بازی پرجذبه او، حضور اولیه وی در نمایش‌های پیش‌نمایش باعث خنده‌های ناخواسته تماشاگران شده بود. او در فیلم‌های «فین و هتی» (۱۹۳۱)، «گاردمن» (۱۹۳۱)، «بلوندی از فولیز» (۱۹۳۲)، «بخوان و دوست داشته باش» (۱۹۳۴) و «راگلز از رد گپ» (۱۹۳۵) باعث شد تماشاگران از خنده غش کنند. او در سال‌های ۱۹۳۶ و ۱۹۳۷، در دو فیلم نقش هیلدگارد ویترز را ایفا کرد و جانشین ادنا می اولیور در نقش این کارآگاه مجرد شد، اما این فیلم‌ها با استقبال خوبی مواجه نشدند.

او در دهه ۱۹۵۰ تمرکز خود را بر تلویزیون گذاشت. این مسیر به مشهورترین نقش سریال او ختم شد؛ یعنی ایفای نقش در کنار گیل استورم در سریال «نمایش گیل استورم» (۱۹۵۶) شبکه سی‌بی‌اس (که با نام «اوه، سوزانا!» نیز شناخته می‌شود) در نقش الویرا نوجنت («نوجی»)، آرایشگر کشتی. در سال ۱۹۶۱، پیتس در قسمت «دختر تنها» از سریال کمدی موقعیت‌ساز «گست‌وارد، هو!» که در یک مزرعه گاوداری در نیومکزیکو روایت می‌شود، در مقابل ارل هاجینز بازی کرد. در سال ۱۹۶۲، پیتس در قسمت «پرونده هنرمند غایب» از سریال پری میسون شبکه سی‌بی‌اس ظاهر شد. آخرین نقش او نقش گِرتی، اپراتور مرکز تلفن در اپیک کمدی استنلی کرامر، یعنی «این یک دنیای دیوانه، دیوانه، دیوانه، دیوانه است» (۱۹۶۳) بود.