ملخیور لنجل

از ویکی‌پدیا، دانشنامه آزاد. لنجل با نام اصلی لبویچ مِنیهرت در بالماژوواش، مجارستان متولد شد. او فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان روزنامه‌نگار آغاز کرد. او ابتدا در کاسا (کوشیتسه) و بعدها در بوداپست کار کرد.

اولین نمایشنامه او، شاهزاده بزرگ، در سال ۱۹۰۷ توسط گروه تالیا اجرا شد. تئاتر ملی مجارستان دومین درام او، نسل سپاسگزار را در سال ۱۹۰۸ اجرا کرد که به خاطر آن جایزه وویتس از آکادمی علوم مجارستان را دریافت کرد؛ جایزه‌ای که هر ساله برای بهترین نمایشنامه اعطا می‌شود. تایفون، یکی از نمایشنامه‌های او که در سال ۱۹۰۹ نوشته شد، به موفقیتی جهانی بدل شد و هنوز هم اجرا می‌شود. این اثر در سال ۱۹۱۴ در ایالات متحده اقتباس سینمایی شد.

مقالات او اغلب در نیوگات (غرب)، مهم‌ترین مجله ادبی مجارستان در نیمه اول قرن بیستم، منتشر می‌شد. در طول جنگ جهانی اول، او توسط روزنامه روزانه مجارستانی آز است (عصر) به عنوان خبرنگار به سوئیس فرستاده شد. مقالات صلح‌طلبانه و دیگر نوشته‌های او که در سال ۱۹۱۸ نگاشته شده بودند، در روزنامه‌های آلمانی و فرانسوی نیز منتشر شد و در کتابی به نام افکار ساده گردآوری گردید.

داستان او، ماندارین شگفت‌انگیز (به مجاری: آ چودالماطوس ماندارین)، که یک «پانتومیم گروتسک» است، در سال ۱۹۱۶ منتشر شد. این همان داستانی است که بلا بارتوک، آهنگساز مشهور مجارستانی را الهام بخشید تا در سال ۱۹۲۴ باله ماندارین شگفت‌انگیز را خلق کند.

پس از جنگ جهانی اول، لنجل برای اقامتی طولانی‌تر به ایالات متحده رفت و تجربیات خود را در سال ۱۹۲۲ در کتاب یادداشت‌های آمریکایی منتشر کرد. او در دهه ۱۹۲۰ در صنعت فیلم فعال بود. او برای مدتی ویراستار داستان در مای-فیلم در برلین بود. در سال ۱۹۲۹/۳۰، او مدیر مشترک یک تئاتر در بوداپست بود. در سال ۱۹۳۱، او توسط روزنامه مجارستانی پستی ناپلو (روزنامه پست) به عنوان خبرنگار به لندن فرستاده شد. داستان رمان آرمان‌شهری او، شهر سعادتمند، در سال ۱۹۳۱ منتشر شد؛ داستان در شهر آمریکایی روایت می‌شود که در اعماق دره‌ای ناشی از زلزله بزرگ کالیفرنیا قرار داشت.

او در سال ۱۹۳۷ به هالیوود، کالیفرنیا نقل مکان کرد و فیلم‌نامه‌نویس شد. برخی از داستان‌های او به موفقیت‌های جهانی دست یافتند، مانند نینوچکا (۱۹۳۹) که برای آن نامزد جایزه اسکار در بخش بهترین فیلم‌نامه، داستان اصلی بود، و بودن یا نبودن (۱۹۴۲).

لنجل در سال ۱۹۶۰ به اروپا بازگشت و در ایتالیا ساکن شد. او در سال ۱۹۶۳ برای آثار ادبی خود، جایزه بزرگ رم را دریافت کرد.

پس از انقلاب مجارستان در سال ۱۹۵۶، لنجل بارها از مجارستان بازدید کرد و می‌خواست به کشورش بازگردد. با این حال، چند هفته پس از بازگشتش در سال ۱۹۷۴، او در بوداپست در سن ۹۴ سالگی درگذشت.

کتابخانه شهر بالماژوواش، زادگاه او، در سال ۲۰۰۴ به نام او نامگذاری شد. در این مناسبت، فهرستی کامل از آثار لنجل و همچنین مقالات و مراجع مربوط به او و نوشته‌هایش توسط یکی از کتابداران گردآوری شد.