ریجیس کردیک

کردیک در محله هیزلوود در پیتسبرگ متولد شد و به دبیرستان سنترال کاتولیک رفت. او کار خود را در رادیو به عنوان گوینده رسمی و گزارشگر جایگزین ورزشی در ایستگاه WWSW-AM آغاز کرد.[۱] وقتی دیوی تایسون، مجری صبحگاهی، در سال ۱۹۴۸ ایستگاه را ترک کرد، کردیک یکی از تعدادی از کارکنانی بود که فرصت جایگزینی او را پیدا کردند. کردیک که در ابتدا یک گوینده معمولی بود، شروع به وارد کردن کمدی به برنامه‌اش کرد؛ ابتدا به روش‌های ظریف، مانند خواندن امتیاز ورزشی دانشگاه «ایست اورشوو» در کنار امتیازهای واقعی، و بعداً با اضافه کردن یک گروه تکرارشونده از شخصیت‌های کمدی مکمل. برنامه صبحگاهی که نام آن به «کردیک و شرکت» تغییر یافت، به محبوب‌ترین برنامه در پیتسبرگ تبدیل شد.

در سال ۱۹۵۴، در روز کارگر، برنامه «کردیک و شرکت» به ایستگاه KDKA (AM) منتقل شد؛ این یکی از نخستین زمان‌هایی بود که یک ایستگاه رادیویی آمریکایی، یک شخصیت برجسته را مستقیماً از یکی از رقبای محلی استخدام می‌کرد. بت اسمایلی محبوب تصمیم گرفته بود در اوت ۱۹۵۴ از برنامه صبحگاهی تمام‌وقت خود در KDKA یعنی «رادیو هدیه از هوا»، بازنشسته شود و برای بزرگ کردن پسر کوچک خود رابی، به یک نسخه خلاصه‌شده که فقط روزهای یکشنبه در WCAE پخش می‌شد، نقل مکان کند. پیش از کردیک، جایگاه مجری صبحگاهی در اختیار برنامه «اد و رینبو» بود که اد شاگنی را در کنار المر والتمن که نقش رینبو، نظافتچی را بازی می‌کرد، در بر می‌گرفت. والتمن کنار گذاشته شد و شاگنی به برنامه عصرگاهی با نام «کمد کارهای ضبط‌شده شاگنی» منتقل شد. شاگنی کمتر از دو سال در آن نقش دوام آورد تا اینکه جای خود را به آرت پالان داد که او هم از WWSW آمده بود. شاگنی نقش جدیدی را به عنوان گوینده اخبار پذیرفت و دوباره به برنامه‌های صبحگاهی بازگشت و اخبار را در طول برنامه «کردیک و شرکت» ارائه می‌داد. ریتینگ این برنامه همچنان رو به رشد بود تا جایی که در مقاطعی، سهم شنوندگان آن به ۸۵ درصد رسید؛ به این معنا که ۸۵ درصد از تمام رادیوهای پیتسبرگ هنگام پخش برنامه «کردیک و شرکت» روی آن تنظیم بودند. گفته می‌شود در پایان دوران فعالیتش در پیتسبرگ، کردیک سالانه ۱۰۰,۰۰۰ دلار درآمد داشت که برای یک مجری رادیویی در آن زمان مبلغ بسیار هنگفتی بود.