نیکولاس موسوراکا

نیکولاس موسوراکا، A.S.C. (۲۵ اکتبر ۱۸۹۲ – ۳ سپتامبر ۱۹۷۵) فیلم‌بردار سینما بود که بیشتر برای فعالیت‌هایش در آر.کی.او پیکچرز در دهه ۱۹۴۰، از جمله بسیاری از فیلم‌های ترسناک سری بیِ وال لویتون، شناخته می‌شود.

نیکولاس موسوراکا خانه خود در ریاچه، در استان رجیو دی کالابریا ایتالیا را ترک کرد و در سال ۱۹۰۷ به ایالات متحده مهاجرت کرد. او و پدرش، کوزیمو موسوراکا، در ژوئیه ۱۹۰۷ سوار کشتی بخار ایتالیایی رِه دیتالیا شدند، در ۱۸ ژوئیه از ناپل حرکت کردند و در ۳ اوت ۱۹۰۷ به بندر نیویورک رسیدند. در آنجا، آن‌ها به همراه سایر مسافران درجه سوم به جزیره الیس منتقل شدند و تحت بازرسی مهاجرتی فدرال قرار گرفتند. پس از پذیرش، پدر و پسر برای پیوستن به برادر کوزیمو، فرانچسکو، راهی بروکلین شدند.

او فعالیت سینمایی خود را به عنوان راننده شخصی جی. استوارت بلکتون، تهیه‌کننده فیلم‌های صامت، آغاز کرد. او پیش از آنکه در دهه ۱۹۳۰ به یکی از مدیران فیلم‌برداری اصلی آر.کی.او رادیو پیکچرز تبدیل شود، در پشت صحنه فیلم‌های اکشن صامت و فیلم‌های سری بی متعددی کار کرد. غریبه در طبقه سوم (۱۹۴۰) گاهی اولین فیلم نوآر محسوب می‌شود.

او در حین فعالیت مستمر در آر.کی.او، به واحد وال لویتون که فیلم‌های ترسناک کم‌هزینه می‌ساخت پیوست و مسئولیت فیلم‌برداری پنج فیلم تولیدشده توسط واحد لویتون را بر عهده داشت. موسوراکا در فیلم آدم‌های گربه (۱۹۴۲) با کارگردان ژاک تورنر همکاری کرد و پس از پایان دوران فعالیت لویتون در آر.کی.او، در فیلم از درون گذشته (۱۹۴۷) نیز با او همکاری داشت. او برای فعالیت خود در فیلم من مامان را به یاد دارم نامزد جایزه اسکار ۱۹۴۷ شد. موسوراکا پس از فعالیت کوتاهی در وارنر برادرز در اواخر دهه ۱۹۵۰، به دسیلو پیوست و سال‌های پایانی فعالیت خود را در تلویزیون، از جمله در سریال تلویزیونی نیروهای اف، سپری کرد.