روزان کاتون

روزانه کاتون مدل، بازیگر، کمدین و فعال اجتماعی آمریکایی است. او برای شماره سپتامبر ۱۹۷۸ مجله پلی‌بوی به عنوان «هم‌بازی ماه» انتخاب شد و تصویر صفحه مرکزی او توسط ماریو کاچیلی ثبت گردید.

کاتون در نیویورک سیتی زاده شد؛ پدرش جامائیکایی‌تبار و مادرش آفریقایی-آمریکایی بود. از اواسط دهه ۱۹۷۰ میلادی، کاتون فعالیت مستمری در هالیوود داشت که شامل همکاری در سریال گریدی (سریال مشتق کوتاه‌عمر مجموعه موفق سنزرد و سون که ویتمن میاگو نقش اصلی را ایفا کرد) و حضور مهمان در آثار جیسون فرمانده ستاره، چه خبر!!، زمان‌های خوب و آن مادرم (که کلیفتون دیویس در آن بازی کرد) می‌شد. سپس نقش‌های اول را در دو فیلم اکشن سیرو سانتیاگو ایفا کرد که هر دو در سال ۱۹۷۶ منتشر شدند: «ابونی، آیوری و جید»، که در آن نام او در صدر لیست بازیگران قرار داشت، و «مادران»، که در آن در کنار ژان بل، هنرمندی پیشین مجله پلی‌بوی، بازی کرد. با این حال، این بازیگر خوش‌افراخت اغلب در نقشی که بر پایه جذابیت ظاهری بنا شده بود، در کمدی‌های مخصوص بزرگسالان (مانند چیرلیدرهای چرخشی (۱۹۷۴)، چیستی اندرسون، نیروی دریایی آمریکا (۱۹۷۶)، توت‌فرنگی آمریکایی (۱۹۷۶)، ون غذایی (۱۹۸۱)، زد! (۱۹۸۲) و جشن مجردی (۱۹۸۴)) محدود می‌شد. این موضوع با حضور او به عنوان تصویر مرکزی شماره سپتامبر ۱۹۷۸ مجله پلی‌بوی تثبیت گردید.

او نقش تکرارشونده‌ای در کنار دنزل واشینگتن در درام پزشکی سنت الزگویئر داشت و همچنین در دو فیلم دانشجویی برگزیده دانشگاه یوسی‌ال‌ای ظاهر شد: «توهمات» ساخته جولئی داش (منتشر شده در ۱۹۸۲) که در آن نقشی را ایفا می‌کرد که خواننده‌ای را به تصویر می‌کشید و در دهه ۱۹۴۰ هالیوود جایگزین یک بازیگر سفیدپوست می‌شد (این موضوع که آیا او خودش در این نقش آواز می‌خواند تا نیمه دوم دسامبر ۲۰۱۲ مشخص نبود)، و «ریچ» ساخته اس. توریانو بری، که در آن نقش دوست‌دختر حامی شخصیت اصلی را ایفا کرد. سایر آثار سینمایی او شامل فیلم تلویزیونی شبی که خانم زیبا را بردند (۱۹۷۷)، فیلم ترسناک فرهنگی «موتل هل» (۱۹۸۰)، «جسم و جان» (۱۹۸۱)، «دختر شهر» (۱۹۸۴) و «حرم» (۱۹۸۵) در کنار ناتاشیا کینسکی و بن کینگزلی بود.

کاتون برای مراسم جوایز گلوب طلا در سال ۱۹۸۱ به عنوان «خانم گلوب» انتخاب شد. این افتخار و وظیفه ارائه تندیس‌ها در طول مراسم معمولاً به یک بازیگر در حال صعود داده می‌شود. کاتون اولین فرد آفریقایی-آمریکایی بود که از زمان شروع این رسم در سال ۱۹۶۲ به این مقام رسید.

علاوه بر این، کاتون چندین تجربه تئاتری داشت، از جمله نقش اول برادوی در نمایش گاداسپل و نقش برجسته‌ای در پارودی فیلم‌های زندان زنان، با عنوان «زنان پشت میله‌ها».

در مقطعی، کاتون وارد دنیای کمدی استندآپ شد و در آن دوره از فعالیت‌های حرفه‌ای‌اش، در پوشش تصویری ژوئن ۱۹۹۱ مجله پلی‌بوی با عنوان «دختران بامزه» ظاهر شد که به معرفی کمدین‌های زن اختصاص داشت.