برت لنرد

برت لنرد (زاده ۱۴ مه ۱۹۵۹) کارگردان، تهیه‌کننده و کارگردان موزیک‌ویدئوی آمریکایی است که در ژانرهای علمی-تخیلی و وحشت تخصص دارد. برخی از فیلم‌های او، مانند مرد چمن‌زن (۱۹۹۲) و چیره‌دستی (۱۹۹۵)، از انیمیشن کامپیوتری و جلوه‌های بصری پیشگامانه بهره می‌برند.

کار با فرآیند آی‌مکس سه‌بعدی، لنرد را از بیشتر کارگردانان متمایز کرد؛ او با کارگردانی ت-رکس: بازگشت به کرتاسئوس در قالب آی‌مکس سه‌بعدی، تجربه زودهنگامی در این رسانه نمایش پیشرفته کسب کرد. این فیلم به نخستین فیلم سه‌بعدی در صدر جدول فروش تبدیل شد که بیش از ۱۰۰ میلیون دلار در سراسر جهان (تنها از طریق نمایشگرهای آی‌مکس) فروش داشت.

او زمانی که ایستگاه سوارم کم-فیوژن خود را به برنامه تونایت شو با حضور جی لنو آورد، جنجال به پا کرد و به همراه مهمان برنامه، بیلی آیدل، یکی از نخستین پخش‌های زنده تحت وب را از هاوس آف بلوز در لس‌آنجلس اجرا کرد.

آژانس خلاق هنرمندان و شرکت اینتل او را استخدام کردند تا یک «نمایش تعاملی» پیشرفته برای آزمایشگاه رسانه‌ای سی‌ای‌ای/اینتل کارگردانی کند تا جامعه هالیوود را با «آینده سرگرمی» آشنا کند؛ این نمایش شامل دیجیتالی کردن دنی دیتو و استفاده از انیمیشنِ اجرای زنده برای خلق شخصیت انیمیشنی تعاملی «آقای هد» بود که مخاطبان/شرکت‌کنندگان را در طول این تجربه راهنمایی می‌کرد.

در ژانر موزیک‌ویدئو، برت کارگردانی «بوسه بر آن قورباغه» اثر پیتر گابریل را بر عهده داشت؛ نخستین موزیک‌ویدئو/فیلم سواری شبیه‌ساز حرکت کاملاً مبتنی بر گرافیک کامپیوتری (CGI) که در جهان تور برگزار کرد و به یک اثر سرگرمی موضوعی بسیار محبوب تبدیل شد که جایزه موزیک‌ویدئوی ام‌تی‌وی در سال ۱۹۹۴ را برای او به ارمغان آورد.

در سال ۲۰۰۹، برت مستندی به نام حفره در سر: زندگی افشا شده را کارگردانی کرد. این مستند بلند، داستان ورتوس هاردیمان و نُه کودک دیگر را روایت می‌کند که در دبستان مشترکی در لایلز استیشن، ایندیانا، تحصیل می‌کردند و در سال ۱۹۲۷، طی یک آزمایش پزشکی که در بیمارستان محلی شهرستان انجام شد، به شدت در معرض تابش‌های مضر قرار گرفتند. آن آزمایش به عنوان درمان جدیدی برای قارچ پوست سر موسوم به کدوک معرفی شده بود. در واقعیت، قارچ کدوک تنها طعمه‌ای بود که برای دسترسی به کودکان بی‌گناه استفاده شد، آن هم در حالی که والدین بی‌خبر آن‌ها کورکورانه رضایت‌نامه‌های درمان را امضا می‌کردند. ورتوس پنج ساله و کوچک‌ترین آن‌ها بود؛ او پس از ۲۰ سال دوستی با نویسنده/تهیه‌کننده، ویلبرت اسمیت، از طریق گروه کر کلیسایشان، داستان خود را برای ویلبرت بازگو می‌کند و پیچیدگی‌های شدید جسمانی ناشی از این آزمایش‌ها را فاش می‌سازد. این جنایت پیامدهای جسمی شدیدی برای ورتوس داشت، یعنی سرِ به شدت تابش‌دیده و تغییرشکل‌یافته، با یک حفره واقعی در جمجمه‌اش.

در سال ۲۰۱۲، برت مفهوم جدیدی در سینمای موسیقی به نام پاپ‌فیکشن‌لایف ایجاد کرد. با مشاهده گسترش نمایشگرهای کوچک با وضوح بالا در گوشی‌های هوشمند، تبلت‌ها و لپ‌تاپ‌ها، «فرگ‌فیلم‌های» پاپ‌فیکشن‌لایف فیلم‌های بلند مستقلی با حضور هنرمندان موجود هستند که دارای چندین «فرگ» (قطعه) رایگان از فیلم می‌باشند که قابل مشاهده، اشتراک‌گذاری و جاسازی در رسانه‌های اجتماعی، وبلاگ‌ها و صفحات وب هستند. آخرین فیلم برت، یک فرگ‌فیلم از پاپ‌فیکشن‌لایف به نام کشور دیگر با بازی بورلآپ تو کشمیر است. در این فیلم سامانتا لاک‌وود و نیکول فاکس، برنده مسابقه مدل بعدی آمریکای برتر نیز ایفای نقش می‌کنند.

در سال ۲۰۱۷، او خواستار استفاده از اصطلاح «تجربه مجازی» به جای «واقعیت مجازی» شد.