جان ماینر

جنس می‌نر (۱۵ اکتبر ۱۹۱۷ – ۱۵ فوریه ۲۰۰۴) بازیگر آمریکایی بود که بیشتر به‌عنوان شخصیت «مدجِ» ناخن‌گیر در تبلیغات تلویزیونی مایلدو بولیو برای مایع ظرفشویی، از دهه ۱۹۶۰ تا ۱۹۹۰، شناخته می‌شد.

جنس می‌نر دختر یک دندان‌پزشک و یک نقاش بود و سه برادر به نام‌های شلدون، دونالد و لیندزی داشت. او در شهر زادگاهش، بوستون، در مدرسه هنر وسپر جورج تحصیل کرد و سپس زیر نظر لی استربرگ و دیگران بازیگری آموخت. او اولین حضور خود در صحنه را در سال ۱۹۴۵ در تولید بوستون از نمایشنامه صحنه خیابان اثر المر رایس تجربه کرد.

می‌نر سپس در رادیو تثبیت شد و در طول دهه ۱۹۵۰ به‌طور هم‌زمان در چندین سریال فعالیت داشت. او در میان نقش‌های دیگر، یکی از سه بازیگری بود که نقش دلا استریت، منشی را در پری میسون بازی کرد و یکی از پنج بازیگری بود که نقش آن ویلیامز، دوست‌دختر را در کیسِی، عکاس جنایی ایفا کرد. او همچنین در بوستون بلکی در نقش مری وسلی ظاهر شد.

می‌نر نقش‌های برجسته‌ای در مجموعه آنتولوژی رادیو سیتی پلی‌هاوس در قسمت‌هایی چون «بی‌صدا»، «پرتره لنور» و قسمت‌های دیگر بازی کرد. حضور او در اولین پخش این سریال «در نمایشنامه تماس دور، جنجال کوچکی ایجاد کرد»؛ این قسمت چنان محبوب شد که او بار دیگر آن نقش را در اواخر آن فصل تکرار کرد.

از حدود سال ۱۹۴۸ تا مدتی پیش از پایان این سریال در سال ۱۹۵۷، می‌نر در طول بیشتر دوران بازسازی سریال اپرا صابونی هیل‌تاپ هاوس، در نقش جولی اریکسون، مدیر یتیم‌خانه‌ای که نام سریال از آن گرفته شده بود، ایفای نقش کرد. حامی مالی این سریال شرکت کولگیت-پالمولیو بود که او بعدها در مجموعه تبلیغات تلویزیونی مشهور و طولانی‌مدت این شرکت نیز ظاهر شد.