جان فیلیپ لا

جان فیلیپ لا (۷ سپتامبر ۱۹۳۷ – ۱۳ مه ۲۰۰۸)، بازیگر سینمای آمریکا بود که بیش از صد نقش سینمایی در کارنامه خود داشت. او در لس‌آنجلس، کالیفرنیا، فرزند بازیگر، فیلیس سالی، و برادر بازیگر، توماس آگوستوس لا (که با نام تام لا نیز شناخته می‌شد)، متولد شد. او بیشتر برای ایفای نقش پیگار، فرشته کور، در فیلم کلاسیک کالت و ضد جنگ علمی-تخیلی «باربارلا» محصول ۱۹۶۸، و نقش رابین استون، مجری اخبار، در فیلم «ماشین عشق» محصول ۱۹۷۱ شناخته می‌شد. (در فیلم دوم، او دوباره با الکساندرا هی، هم‌بازی خود در کمدی «اسکیدو» محصول ۱۹۶۸، همکاری کرد.) او همچنین با ایفای نقش اصلی در فیلم مهیج «خطر: دیابولیک» محصول ۱۹۶۸ و نقش یک ملوان روسی گرفتار شده در روستایی در نیوانگلند در «روس‌ها می‌آیند، روس‌ها می‌آیند»، مورد توجه قرار گرفت. لا با قد بلند (۱۹۵ سانتی‌متر) و چهره‌ای جذاب و چشمانی آبیِ فولادین، در دهه ۱۹۶۰ به نماد جنسی مردانه تبدیل شد. او مهمان ویژه عمارت پل‌بوی هیو هفنر و از چهره‌های شناخته‌شده جامعه هالیوود بود. هرچند او هرگز به مقام ستاره‌شدن دست نیافت، اما به یک قهرمان اکشن محبوب، به‌ویژه در بازار فیلم‌های ایتالیا، با فیلم‌هایی در ژانرهای علمی-تخیلی، فانتزی، کمدی، وسترن، درام و جنگ تبدیل شد. لا در فیلم «فون ریشتوفن و براون» محصول ۱۹۷۱ ساخته راجر کورمن، در نقش مانفرد فون ریشتوفن در مقابل روی براون بازیگر، دان استرود، بازی کرد. کورمن از تأسیسات هوانوردی ایرلندیِ لین گریسون، مجهز به هواپیماهای کپی‌شده از دوران جنگ جهانی اول، استفاده کرد. گریسون اصول اولیه پرواز را به لا آموزش داد تا او بتواند برخاستن و نشستن را انجام دهد و برخی از تصاویر واقعی‌تر به نظر برسند. برخی دیگر از فیلم‌های لا نیز به آثار کلاسیک کالت تبدیل شده‌اند، از جمله «سفر طلایی سندباد»، «مرگ بر اسب سوار» و «نیروی حمله زد». دو فیلم لا، «خطر: دیابولیک» و «شورش فضایی»، در سریال تلویزیونی «میستری ساینس تئتر ۳۰۰۰» که فیلم‌ها را به تمسخر می‌گیرد، نمایش داده شدند. او در سال ۲۰۰۱ در اولین تجربه کارگردانی رومن کوپولا، یعنی فیلم «سی‌کیو»، ظاهر شد که ادای احترامی به فیلم‌های درجه دو جاسوسی/علمی-تخیلی ایتالیایی بود که لا اغلب در دهه ۱۹۶۰ در آن‌ها بازی می‌کرد. آخرین نقش بازیگری ثبت‌شده‌ی لا در فیلم «شانس چینی» محصول ۲۰۰۸ بود. در زندگی شخصی، او زمانی با بازیگر، شان رایان، ازدواج کرده بود که از او دختری به نام دان داشت. پزشکان در اواخر سال ۲۰۰۷ به او گفتند که به سرطان پانکراس مبتلا است و تنها شش ماه برای زندگی دارد. لا در ۱۳ مه ۲۰۰۸ در خانه‌اش در لس‌آنجلس درگذشت. جسد او سوزانده شد و خاکستر او نزد دخترش، دان، و نوه‌اش، رایان، باقی ماند.